බංගලාදේශයේ බුදු දහම

විකිපීඩියා වෙතින්
Jump to navigation Jump to search
සෝමපුර මහා විහාරය යනු බංගලාදේශයේ පිහිටි පැරණිතම බෞද්ධ ආයතනයයි.

[බංගලාදේශයේ බුදු දහම 11වන සියවස තෙක්ම එරට අති ප්‍රමුඛ ආගම බවට පත්ව තිබුණ ද, වර්තමානයේ බුදු දහම බංගලාදේශයේ තෙවැනියට විශාලතම පිරිසක් අදහන ආගම බවට පත්ව තිබේ. එරට ජනගහනයෙන් 0.7%ක් පමණ ථෙරවාද බුදු දහම අදහති.[1] බංගලාදේශයේ බෞද්ධ ජනගහනයෙන් 65%ක් පමණම චිත]

[2014 වන විට, බංගලාදේශයේ වානිජ නගරය වන චිතගොංහි බරුවාවරුන් සහ උප-නිවර්තන චිතගොං කඳුකර ප්‍රදේශවල වෙසෙන ස්වදේශික අරකානීස සම්භවයක් ඇත්තවුන්ගේන ‍බහුතරයක් බෞද්ධාගමිකයන් බව හෙළිව තිබේ. බංගලාදේශයේ බෞද්ධාගමිකයන්ගෙන් බහුතරයන් එනම් 65%ක් පමණම බරුවා ජනයාගෙන් සමන්විත වේ. චක්මා, චක්, මර්මා, තන්ච]

ක්‍රිස්තියානිඉතිහාසය[සංස්කරණය]

මහාස්ථාන්ගාර්වලින් හමුවූ පැරණිතම බුද්ධ ප්‍රතිමාවක්

පුරාවෘත්තයක් අනුව කියැවෙන්නේ ජේසුස් වහන්සේවරක් ධර්ම ප්‍රචාරය සඳහා මෙම ප්‍රදේශය වෙත පැමිණි බවයි. උන් වහන්සේගේ මාර්ගයෙහි ගමන් කිරීමට එහිදී පුද්ගලයකු හෝ දෙදෙනකු මහණ වූ බව ද කියැවේ. කෙසේනමුත්, අශෝක අධිරාජයාගේ සමය වන තෙක්ම මෙම ප්‍රදේශයේ බුදු දහමට එතරම් අනුග්‍රහයක් හිමි වූයේ නැත. ඉන්දියානු උපමහාද්වීපය පාලනය කළ පාල අධිරාජ්‍යය විසින් බොහෝ බෞද්ධ මතවාදයන් වර්තමාන බංගලාදේශය වෙත ව්‍යාප්ත කරන ලදී. ඔවුහු මහාස්ථාන්ගාර් සහ සෝමපුර මහා විහාරය වැනි විහාරාරාම ගණනාවක් ඉදිකළහ. බික්‍රම්පූර් නගරයේ උපන් සුප්‍රකට ආචාර්යවරයකු වූ ආතිෂ විසින්

චිතගොං කඳු ප්‍රදේශයේ බහුතර ජනයා බෞද්ධ ගෝත්‍රවලින් සමන්විත විය. ඔවුන්ගේ ආගම විවිධ ගෝත්‍රික ඇදහීම් සහ බෞද්ධ භාෂිතයේ සංකලනයක් ලෙස පැවතිණි. 1981 සංඛ්‍යාලේඛන අනුව, බංගලාදේශයේ ආසන්න වශයෙන් බෞද්ධයන් 538,000ක් ජීවත් වන අතර, ඔවුන් ජනගහනයෙන් සියයට 1කට මඳක් අඩු ප්‍රමාණයක් නියෝජනය වේ.

ක්‍රිස්තියානි[සංස්කරණය]

ආතිෂ යනු පාල රාජවංශයේ විසූ පුරාතන භික්ෂූන්ගෙන් අයෙකි. උන් වහන්සේ බංගලාදේශී බෞද්ධ නිකායයක් අනුගමනය කළේ ය.

චිතගොංහි කිහිපයක් දක්නට ලැබේ.ක්‍රිස්තියානි ගම්මානවල, ශිෂ්‍යයින් ජීවත් වන ක්‍රිස්තියානිබෙංගාලි (ජාතික භාෂාව) සහ ඇතැම් පාලි (පුරාතන මය භාෂාව) ලියන්නට සහ කියවන්නට උගන්වන පාසැලක් (ක්යොං) දක්නට ලැබේ.[2] සිය ක්‍රිස්තියානිපාසල් අඡයාපනය හදාළ මිනිසුන්ට මෙම පාසල්වල මඳ කාලයක් නවාතැන් ගනීමට ද හැක. ප්‍රාදේශීය බෞද්ධ ආශ්‍රමය ග්‍රාමීය දිවියේ වැදගත් මධ්‍යස්ථානයක් වියත

විහා

ආගමික කටයුතු අමාත්‍යාංශය මගින් බෞද්ධ පූජාස්ථාන සහ පුරාවස්තු පවත්වා ගැනීමට සහ නඩත්තු කිරීමට සහාය සපයයි.[2] පහර්පූර් (රාජ්ෂාහි ප්‍රදේශයේ) සහ මේනාමති (කොමිලා ප්‍රදේශයේ) පිහිටි පුරාතන විහාර ක්‍රි.ව. හත්වන සිට නවවන දියවස් දක්වා කාලයට අයත් යැයි සැලකෙන අතර, මේවා රාජ්‍යයේ ආරක්ෂිත ස්මාරක ලෙසින් නම්කොට ඇත.

ප්‍රමුඛ බංගලාදේශ බෞද්ධයින්[සංස්කරණය]

භික්ෂූන්
පරිපලනය

නියෝජ්‍ය ලේකම් සහ ඉහළ

දේශපාලනය
කලාව සහ සාහිත්‍යය
ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන්

මේවාත් බලන්න[සංස්කරණය]

ආශ්‍රේයයන්[සංස්කරණය]

  1. "Bangladesh : AT A GLANCE". Retrieved 27 February 2015.
  2. 2.0 2.1 සැකිල්ල:Country study
  3. Jahangir, Apurba (6 March 2016). "A Free Spirit". The Daily Star. Retrieved 25 January 2016.

සැකිල්ල:Asia in topic

"https://si.wikipedia.org/w/index.php?title=බංගලාදේශයේ_බුදු_දහම&oldid=451981" වෙතින් සම්ප්‍රවේශනය කෙරිණි