ෆ්ලූවොරින්

විකිපීඩියා, නිදහස් විශ්වකෝෂය වෙතින්
වෙත පනින්න: සංචලනය, සොයන්න
oxygenfluorineneon
-

F

Cl
පෙනෙන දේ

Small sample of pale yellow liquid fluorine condensed in liquid nitrogen
Liquid fluorine at cryogenic temperatures
ප්‍රධාන ගුණ
නම, සංකේතය, ක්‍රමාංකය fluorine, F, 9
උච්චාරණය /ˈflʊərn/, /ˈflʊərɪn/, /ˈflɔːrn/
මූලද්‍රව්‍ය පදාර්ථය halogen
කාණ්ඩය, ආවර්තය, ගුටකය 172, p
සම්මත පරමාණුක බර 18.9984032(5)UNIQ39730f2a800ede78-nowiki-00000001-QINU1UNIQ39730f2a800ede78-nowiki-00000002-QINUg·mol−1
ඉලෙක්ට්‍රෝන වින්‍යාසය 1s2 2s2 2p5[2]
කවචය බැගින් ඇති ඉලේට්‍රෝන සංඛ්‍යාව 2, 7[2] Image
ද්‍රව්‍යමය ගුණ
අවධිය gas
ඝනත්වය (0 °C, 101.325 kPa)
1.696[3] g/L
ද්‍රවාංකය 53.53 K, −219.62 °C, −363.32[4] °F
තාපාංකය 85.03 K, −188.12 °C, −306.62[4] °F
අවධි ලක්ෂ්‍යය 144.00 K, 5.220[5] MPa
විලයන තාපය 0.51[6] kJ·mol−1
වාෂ්පීභවන තාපය 3.27[6] kJ·mol−1
ආපේක්ෂික තාප ශක්‍යතාව (25 °C) (Cp) (21.1 °C) 825[7] J·mol−1·K−1
(Cv) (21.1 °C) 610[7] J·mol−1·K−1
වාෂ්ප සම්පීඩනය
P (Pa) 1 10 100 1 k 10 k 100 k
at T (K) 38 44 50 58 69 85
පරමාණුක ගුණ
ඔක්සිකරණ ගතිය −1
(oxidizes oxygen)
විද්‍යුත් ඍණ 3.98[8] (Pauling scale)
Ionization energies
(more)
1st: 1681.0[9] kJ·mol−1
2nd: 3374.2[9] kJ·mol−1
3rd: 6050.4[9] kJ·mol−1
සහසංයුජතා අරය 60[10] pm
වැන් ඩ වාල්ස් අරය 147[11] pm
ප්‍රකීර්ණක
ස්එටික ආකෘතිය cubic
ස්එටික ආකෘති සටහන the structure refers to solid fluorine, at boiling point, 1 atm[12]
චුම්බක පටිපාටිය diamagnetic[13]
තාප සන්නායකතාව (300 K) 0.02591[14] W·m−1·K−1
CAS ලේඛනගත අංකය 7782-41-4[2]
ඉතාමත් ස්ථායී සමස්ථානික
ප්‍රධාන ලිපිය: fluorine වල සමස්ථානික
අයිසො ස්බ අර්ධ ආයුෂ ක්න ක්ශ (MeV) ක්නි
18F trace 109.77 min β+ (97%) 0.633 18O
ε (3%) 1.656 18O
19F 100% 19F is stable with 10 neutrons
reference[15]

මූලද්‍රවය සියල්ල අතුරින් වාඩාත් ප්‍රතික්‍රියාකාරී වූත් විද්‍යුත් වශයෙන් ඉතා රින වුත් ෆ්ලුවොරින් -182 පමණ නටන පලාවන් කහ පැහැති ද්‍රවයක් බවට පත්කල හැකි කහ පැහැති වායුවකි. කටුක ගඳක් ඇති වායුවේ අම්ලය මස සමග ස්පර්ෂ වූ විට තදබල ලෙස තුවාල සෑදේ. මෙම තුවාල වල ලාක්ෂනික කරුන නම් ඉතා දක්ෂ ලෙස වෙදකම් නොකලහොත් තුවාලය එන්න එන්නටම තදබල වීමයි.

ඉතිහාසය[සංස්කරණය]

ෆ්ලුවොරින් සංයොගයක් භාවිතයට ගත් ප්‍රථම අවස්ථාව වශයෙන් වාර්ථාගත වී ඇත්තේ 1670 ෂ්වන්හාඩට් විසින් ප්ලුවොස්පාර්වලත් සල්පියුරික් අම්ලයේත් මිශ්‍රණයකින් විදුරු නිරේඛනය කල අවස්තාව බව පෙනේ. 1771 දි ෂෙල , හයිඩ්‍රොප්ලුවොරික් අම්ලයේ අශුද්ධ සැම්පලයක් පිළියෙල කළ අතර ප්ලුවොස්පාර් මෙම අම්ලෙය්ත් හුනුවලත් ලවණයක් බව වටහා ගත්තේය. හයිඩ්‍රොප්ලුවොරික් අම්ලය යනු ක්ලෝරීන්වලට සදෘශ්‍ය , මෙතෙක් සොයා නොගත් මූලද්‍රවයක ෆ්ලුවෝරින් වලත් හයිඩ්‍රජන් වලත් සංයෝගයක් විය හැකියැයි 1810 දි ඇම්පියර් (Ampere) යෝජනා කලේය. මීට ඉහත දී ගේ ලූසැක් සහ තේනාඩ් විසින් එම අම්ලය හොඳ හැටි අන්වේෂනය කර තිබුනි. එහෙත් එය අලුත් ඛන්ඩයක ඔක්සයිඩය යැයි සිතූහ. එසේ වුවත් ඉතා දක්ෂ ලෙස වෙහෙස නොබලාත් කළ පරික්ෂන ගණනාවකට පසු වත් ෆ්ලුවෝරින් වෙන්කර ගැනීමට නොහැකිවා මෙන් පෙනෙන්නට විය. එහෙත් පරික්ෂන දුෂ්කරතා රාශියක් මැඩගෙන 1886 දී මොයිසාන් ජය අත්කරගත්තේය


මූලාශ්‍ර[සංස්කරණය]

  1. Wieser, Michael E.; Coplen, Tyler B. (2010). "Atomic weights of the elements 2009 (IUPAC Technical Report)". Pure and Applied Chemistry 83: 359-396. doi:10.1351/PAC-REP-10-09-14. 
  2. 2.0 2.1 2.2 Aigueperse et al. 2005, "Fluorine", p. 1.
  3. Aigueperse et al. 2005, "Fluorine", p. 2.
  4. 4.0 4.1 Dean 1999, p. 523.
  5. Cengel, Yunus A.; Boles, Michael A. (2002). Thermodynamics: An Engineering Approach (Fourth සංස්.). McGraw-Hill. p. 824. ISBN 0-07-238332-1. 
  6. 6.0 6.1 Dean 1999, p. 942.
  7. 7.0 7.1 Compressed Gas Association (1999). Handbook of compressed gases. Springer. p. 365. ISBN 9780412782305. 
  8. Allred, A. L. (1961). "Electronegativity values from thermochemical data". Journal of Inorganic and Nuclear Chemistry 17 (3–4): 215–221. doi:10.1016/0022-1902(61)80142-5. 
  9. 9.0 9.1 9.2 Dean 1999, p. 564.
  10. Robinson, Edward A.; Johnson, Samuel A.; Tang, Ting-Hua; Gillespie, Ronald J. (1997). "Reinterpretation of the Lengths of Bonds to Fluorine in Terms of an Almost Ionic Model". Inorganic Chemistry 36 (14): 3022. doi:10.1021/ic961315b. PMID 11669953. 
  11. Bondi, A. (1964). "Van der Waals Volumes and Radii". Journal of Physical Chemistry 68 (3): 441–51. doi:10.1021/j100785a001. http://pubs.acs.org/doi/pdf/10.1021/j100785a001. 
  12. සැකිල්ල:Cite report
  13. Mackay, Kenneth Malcolm; Mackay, Rosemary Ann; Henderson, W. (2002). Introduction to modern inorganic chemistry (6th සංස්.). CRC Press. p. 72. ISBN 0748764208. http://books.google.com/books?id=STxHXRR4VKIC&pg=PA72&lpg=PA72&dq=fluorine+diamagnetic&source=bl&ots=EFXyHIc6U0&sig=GKUMwvX_OeiAPlN9LS53wj4WPIY&hl=en&ei=p8D4Tby0B-b00gGfxsm1Cw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=7&ved=0CEoQ6AEwBg#v=onepage&q=fluorine%20diamagnetic&f=false. Retrieved 2011-06-15. 
  14. Yaws & Braker 2001, p. 385.
  15. Chiste, V.; Be, M. M. (2006). "F-18". Table de radionucleides. France: Laboratoire National Henri Becquerel. සම්ප්‍රවේශය 15 June 2011. 
"http://si.wikipedia.org/w/index.php?title=ෆ්ලූවොරින්&oldid=281780" වෙතින් සම්ප්‍රවේශනය කෙරිණි