ස්ටාරා සගොරා, බල්ගේරියාව
| ස්ටාරා සගොරා Стара Загора | |
|---|---|
| නගරය | |
From the top, View of the city from the monument "The Defenders of Stara Zagora", Sveti Nikolay Chudotvorets church, Zahariy Knyazheski library | |
| ඛණ්ඩාංක: 42°25′32″N 25°38′04″E / 42.42556°N 25.63444°E | |
| Country | Bulgaria |
| Province | Stara Zagora |
| ආණ්ඩුව / පරිපාලනය | |
| • Mayor | Zhivko Todorov (GERB) |
| උන්නතාංශය | 196 මී (643 අඩි) |
| ජනගහණය(2024)[1] | |
| • නගරය | 121,582 |
| • නාගරික | 142,746 |
| වේලා කලාප | EET (UTC+2) |
| • ගිම්හානය (DST) | EEST (UTC+3) |
| Postal Code | 6000 |
| දුරකථන කේතය(න්) | 042 |
| වෙබ් අඩවිය | starazagora.bg |
ස්ටාරා සගොරා (බල්ගේරියානු: Стара Загора) යනු බල්ගේරියාවේ නගරයක් වන අතර ස්ටාරා සගෝරා පළාතේ පරිපාලන අගනුවර වේ. එය ඉහළ ත්රේසියානු තැනිතලාවේ, කසන්ලැක්, ප්ලොව්ඩිව් සහ ස්ලිවන් නගර අසල පිහිටා ඇත. එහි ජනගහනය 121,582 ක් වන අතර එය බල්ගේරියාවේ හයවන විශාලතම නගරය බවට පත්වේ.
මෙම නගරයට මීට පෙර බෙරෝ, බොරුයි, අයිරිනෙපොලිස්, එස්කි සාග්රා, ඔගස්ටා ට්රයානා ආදී විවිධ නම් තිබුණි. ශිෂ්ටාචාරයේ මුල්ම සලකුණු ක්රි.පූ. 7 වන සහස්රය දක්වා දිව යයි. සමහර විද්වතුන් විශ්වාස කරන්නේ පුරාණ ත්රේසියානු නගරයක් වන බෙරෝ පිහිටා තිබුණේ වර්තමාන ස්ටාරා සාගෝරා ස්ථානයේ බවයි. 1968 දී, ක්රි.පූ. 6 වන සහස්රයේ මැද භාගයේ නව ශිලා යුගයේ වාසස්ථාන නගරයෙන් සොයා ගන්නා ලද අතර, ඒවා යුරෝපයේ එවැනි ආකාරයේ හොඳම සංරක්ෂණය කර ඇති සහ පොහොසත්ම එකතුව වන අතර එය කෞතුකාගාරයක් බවට පත් කර ඇත.
නව ශිලා යුගයේ සහ කැල්කොලිතික් යුගයේ ජනාවාසවල ඉහළ ඝනත්වයක් පර්යේෂකයන් විසින් හඳුනාගෙන ඇති අතර වසර 8,000 කට ආසන්න කාලයක් පැරණි චාරිත්රානුකූල ව්යුහයක් ද සොයාගෙන ඇත. යුරෝපයේ පළමු තඹ කර්මාන්ත ශාලාව සහ විශාල ලෝපස් කැණීම් මධ්යස්ථානයක් සොයා ගන්නා ලද අතර, ඒ දෙකම වසර 7,000 කට වඩා පැරණි ය. මුල් ජනාවාසය ක්රි.පූ. 5-4 වන සියවස්වල සිට මැසිඩෝනියාවේ දෙවන පිලිප් විසින් ආරම්භ කරන ලද බෙරෝ හෝ බෙරෝයා යන නාමයෙන් ආරම්භ වේ. එය රෝම පාලන සමයේදී උල්පියා ඔගස්ටා ට්රයානා ලෙස නම් කරන ලද අතර පිලිපොපොලිස්ට ඉහළින් ඇති වැදගත්ම නගරය බවට පත්විය. මාකස් ඕරේලියස්ගේ පාලන සමයේදී, බොහෝ ගොඩනැගිලි ඉදිකර ඇත, කලාව සහ සංගීතය වර්ධනය වී ඇති අතර ඕෆියස්ගේ ප්රතිමා සහ ශිලා ලේඛන තිබුණි.
ක්රි.ව. 250 දී බෙරෝ සටනේදී ගොත්වරු රෝමවරුන් පරාජය කළහ. 376 සහ 382 අතර ගොතික් යුද්ධයේදී, රෝම ජෙනරාල් ෆ්රිජරිඩස් වහාම බෙරෝ සිට ඉලීරියා දක්වා පසුබැස ගියේය. 6 වන සියවස අවසානයේ බෙරෝ විනාශ වූ නමුත් වෙරෝයා නමින් නැවත ගොඩනඟන ලදී.
මධ්යතන යුගයේදී, බයිසැන්තියානු ඉතිහාසඥයින් විසින් සාගෝර් ගැන ප්රථම වරට සඳහන් කර ඇත. ඇතන්ස්හි අයිරින් නගරයට පැමිණ, එය නැවත ගොඩනඟා, ඇයට ගෞරවයක් වශයෙන් එය අයිරිනෙපොලිස් ලෙස නම් කළාය. 10 වන සියවස අවසන් වන විට, නගරය බල්ගේරියානු අතේ තිබූ අතර සම්පූර්ණයෙන්ම බල්ගේරියානු චරිතයක් ලබා ගත්තාය. බල්ගේරියානුවන් නගරය බෝරුයි ලෙස හැඳින්වූහ (ත්රේසියානු බෙරෝ හි වෙනස් කළ ආකාරයකි).
1371 දී නගරය ඔටෝමාන් අධිරාජ්යයට පවරා ගත් නමුත්, එහි මුල්ම සඳහන 1430 දී නිකුත් කරන ලද ඔටෝමාන් ලේඛනයක විය. 18-19 සියවස්වල වසංගත පැතිර ගිය අතර, සාගතය සහ නියඟය, පශු සම්පත් වසංගත සහ හිම කැට වැසි සියලු භෝග විනාශ කළේය. 1877-1878 රුසෝ-තුර්කි යුද්ධය අතරතුර, නගරය විනාශකාරී අවස්ථාවන් අත්විඳි අතර, එයට දේශීය බල්ගේරියානුවන් සමූල ඝාතනය කිරීම, දහස් ගණනක් මිනිසුන්ගේ ජීවිත අහිමි වීම, තරුණ කාන්තාවන් සහ ගැහැණු ළමයින් ඔටෝමාන් අධිරාජ්යයේ වහල් වෙළඳපොලේ විකුණනු ලැබීම ඇතුළත් විය.
නූතන කාලයේ දී, නගරය වර්ධනය වන නගරයක් ලෙස සහනයක් ලබයි. බල්ගේරියාවේ ප්රධාන නගර මෙන් ආර්ථිකය සංවර්ධනය වෙමින් පවතින අතර, රටේ ඉහළම වැටුප් වලින් එකක්, බොහෝ බල්ගේරියානු නගර හා සසඳන විට ඉහළ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයක් සහ 4% ක පමණ අඩු විරැකියාවක් ඇත. නගරය පිහිටා ඇත්තේ විශාලතම බලශක්ති කාර්මික සංකීර්ණය වන මාරිට්සා ඉස්ටොක් සංකීර්ණය අසල වන අතර, එහිදී ස්ටාරා සාගෝරා හි බොහෝ දෙනෙක් සේවය කරති.