බන්කා බෙලිටුං දූපත් පළාත, ඉන්දුනීසියාව
බන්කා බෙලිටුං දූපත් ( ඉන්දුනීසියානු: Kepulauan Bangka Belitung ; ජාවි : යනු ඉන්දුනීසියාවේ පළාතකි . සුමාත්රා හි ගිනිකොනදිග වෙරළට ඔබ්බෙන් පිහිටා ඇති මෙම පළාත ප්රධාන භූමි ස්කන්ධ දෙකකින් සමන්විත වේ - බන්කා සහ බෙලිටුං දූපත් - සහ බොහෝ කුඩා දූපත්. බන්කා බෙලිටුං මායිම් වන්නේ බටහිරින් බන්කා සමුද්ර සන්ධිය, උතුරින් නටුනා මුහුද, දකුණින් ජාවා මුහුද සහ නැගෙනහිරින් කරිමාටා සමුද්ර සන්ධිය ; ප්රධාන දූපත් දෙක වෙන් කරනු ලබන්නේ ගැස්පාර් සමුද්ර සන්ධියෙනි, එහි ලෙපාර්, පොන්ගොක් (හෝ ලියාක්) සහ මෙන්ඩනාඕ වැනි කුඩා දූපත් පිහිටා ඇත.
පළාතේ අගනුවර සහ විශාලතම නගරය වන්නේ පන්කල්පිනැන්ග් ය . පළාත බටහිරින් දකුණු සුමාත්රා, උතුරින් රියාවු දූපත්, ජකර්තා විශේෂ අගනුවර කලාපය වන බැන්ටෙන්, දකුණින් බටහිර ජාවා සහ මධ්යම ජාවා සහ නැගෙනහිරින් බටහිර කලිමන්තන් සමඟ සමුද්රීය මායිම් බෙදා ගනී. බන්කා බෙලිටුං භූමි ප්රමාණය 16,690.13 කි.මී. සහ 2020 සංගණනයට අනුව ජනගහනය 1,455,678 ක් විය; 2023 මැද භාගය වන විට නිල ඇස්තමේන්තුව 1,511,899 ක් විය (පිරිමින් 776,607 ක් සහ කාන්තාවන් 735,292 ක් ඇතුළත් විය).
බන්කා බෙලිටුං හි නිවර්තන වැසි වනාන්තර සහිත සමක දේශගුණයක් ඇති අතර, කෙසේ වෙතත්, වන විනාශය හේතුවෙන් ඒවා අතුරුදහන් වෙමින් පවතී. බන්කා දූපතේ පිහිටා ඇති මාරස් කන්ද පළාතේ උසම ස්ථානය වන අතර එහි උස මුහුදු මට්ටමේ සිට 699 මීටර් (2,293) අඩි) . පළාතේ සෙබුකු ගඟ, බටුරුසා ගඟ සහ මෙන්ඩෝ ගඟ වැනි ගංගා කිහිපයක් තිබේ. බන්කා බෙලිටුං ජනවාර්ගික, සංස්කෘතික හා භාෂාමය වශයෙන් විවිධ වේ; මැලේ, චීන සහ ජාවානි ඇතුළු ප්රධාන ජනවාර්ගික කණ්ඩායම්. ඉන්දුනීසියානු රාජ්ය භාෂාව වන අතර, දේශීය මැලේ උපභාෂාව සහ හක්කා පළාතේ භාෂාමය භාෂාව ලෙස සේවය කරයි.
ඓතිහාසික වශයෙන්, බන්කා බෙලිටුං, විදේශීය අධිරාජ්යයන්ගේ ( ලන්දේසි, බ්රිතාන්ය සහ ජපන් ) යටත් විජිතයක් වීමට පෙර ශ්රීවිජය, මජාපහිත් සහ පැලෙම්බැං රාජධානිවල කොටසක් වී ඇත. බන්කා බෙලිටුං යනු ලන්දේසි නැගෙනහිර ඉන්දීය කොදෙව් තුළ පදිංචි ස්ථානයකි . ඉන්දුනීසියාවේ නිදහසෙන් පසු, මෙම කලාපය සුමාත්රා පළාතේ කොටසක් ලෙස සහ පසුව දකුණු සුමාත්රාවේ කොටසක් ලෙස පරිපාලනය කරන ලදී. බන්කා බෙලිටුං 2000 දෙසැම්බර් 4 වන දින නිල වශයෙන් ඉන්දුනීසියාවේ 31 වන පළාත බවට පත්විය.