දකුණු සුලවේසි පළාත, ඉන්දුනීසියාව
දකුණු සුලවේසි ( ඉන්දුනීසියානු: Sulawesi Selatan ) යනු ඉන්දුනීසියාවේ සුලවේසි හි දකුණු අර්ධද්වීපයේ පිහිටි පළාතකි . සුලවේසි හි දකුණින් පිහිටි සෙලායාර් දූපත් දූපත් සමූහය ද පළාතේ කොටසකි. අගනුවර සහ විශාලතම නගරය වන්නේ මකසාර් ය . පළාත උතුරින් මධ්යම සුලවේසි සහ බටහිර සුලවේසි, නැගෙනහිරින් අස්ථි බොක්ක සහ ගිනිකොනදිග සුලවේසි, බටහිරින් මකසාර් සමුද්ර සන්ධිය සහ දකුණින් ෆ්ලෝරස් මුහුදෙන් මායිම් වේ.
2010 සංගණනයෙන් ජනගහනය 8,032,551 ක් ලෙස ඇස්තමේන්තු කර ඇති අතර, එමඟින් දකුණු සුලවේසි දිවයිනේ වඩාත්ම ජනාකීර්ණ පළාත බවට පත්වේ (සුලවේසි ජනගහනයෙන් 46% ක් දකුණු සුලවේසි හි සිටිති), සහ ඉන්දුනීසියාවේ හයවන වැඩිම ජනගහනයක් සහිත පළාත වේ. 2020 සංගණනයේදී මෙය 9,073,509 දක්වා ඉහළ ගොස් ඇති අතර, 2024 මැද භාගය වන විට නිල ඇස්තමේන්තුව 9,463,390 ක් විය (පිරිමින් 4,701,970 ක් සහ කාන්තාවන් 4,761,410 ක් ඇතුළත් වේ). දකුණු සුලවේසි හි ප්රධාන ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් වන්නේ බුගිනීස්, මකස්සරීස් සහ ටොරාජන් ය . පළාතේ ආර්ථිකය කෘෂිකර්මාන්තය, මසුන් ඇල්ලීම සහ රන්, මැග්නීසියම්, යකඩ සහ අනෙකුත් ලෝහ කැණීම මත පදනම් වේ. සාම්ප්රදායික ඉන්දුනීසියානු කුඹගස් දෙකක් සහිත රුවල් නෞකාවක් වන පිනිසි, තවමත් බුගිනිස් සහ මැකසරීස් විසින් බහුලව භාවිතා කරනු ලැබේ, බොහෝ දුරට ඉන්දුනීසියානු දූපත් සමූහය තුළ අන්තර්-ද්වීපික ප්රවාහනය, භාණ්ඩ ප්රවාහනය සහ ධීවර කටයුතු සඳහා.
කුළුබඩු වෙළඳාමේ ස්වර්ණමය යුගය වන 15 සිට 19 වන සියවස දක්වා, දකුණු සුලවේසි මලුකු දූපත් වලට පිවිසෙන දොරටුව ලෙස සේවය කළේය. ප්රමුඛ රාජධානි දෙකක් වන මකසාර් රාජධානිය සහ බෝන් බුගිස් රාජධානිය ඇතුළු කුඩා රාජධානි කිහිපයක් තිබුණි. ලන්දේසි නැගෙනහිර ඉන්දීය සමාගම (VOC) 17 වන සියවසේදී කලාපයේ ක්රියාත්මක වීමට පටන් ගත්තේය. VOC පසුව බුගිස් කුමරු අරුං පලක්කා සමඟ මිත්ර වූ අතර ඔවුන් මකසාර් රාජධානිය පරාජය කළහ. මකසාර්හි රජු වූ සුල්තාන් හසනුදීන්ට බුන්ගයා ගෝවාගේ බලය බෙහෙවින් අඩු කරන ගිවිසුමක් අත්සන් කිරීමට සිදුවිය.