Jump to content

ටුවාලු හි සමාජය

විකිපීඩියා වෙතින්

ජන විකාශනය

[සංස්කරණය]
වයස් කාණ්ඩ අනුව ටුවාලු ජනගහන ව්‍යාප්තිය (2014)

2002 සංගණනයේදී ජනගහනය 9,561 ක් වූ අතර,[1] 2017 සංගණනයේදී ජනගහනය 10,645 ක් විය.[2][3] 2020 දී කරන ලද නවතම ඇගයීමට අනුව ජනගහනය 11,342 කි.[4] ටුවාලු හි ජනගහනය ප්‍රධාන වශයෙන් පොලිනීසියානු ජනවාර්ගිකත්වයට අයත් වන අතර, ජනගහනයෙන් ආසන්න වශයෙන් 5.6% ක් ගිල්බටීස් භාෂාව කතා කරන මයික්‍රොනීසියානුවන් වේ, විශේෂයෙන් නුයි හි.[2]

ටුවාලු හි කාන්තාවන්ගේ ආයු අපේක්ෂාව අවුරුදු 70.2 ක් සහ පිරිමින් සඳහා අවුරුදු 65.6 කි (2018 ඇස්තමේන්තුගත).[5] රටේ ජනගහන වර්ධන අනුපාතය 0.86% කි (2018 ඇස්තමේන්තුගත).[5] ශුද්ධ සංක්‍රමණ අනුපාතය ජනගහනය 1,000 කට සංක්‍රමණිකයින් −6.6 ක් ලෙස ඇස්තමේන්තු කර ඇත (2018 ඇස්තමේන්තුගත).[5] ටුවාලු හි ගෝලීය උණුසුම ඉහළ යාමේ තර්ජනය තවමත් සංක්‍රමණය සඳහා ප්‍රමුඛ පෙළඹවීමක් නොවේ, මන්ද ජීවන රටාව, සංස්කෘතිය සහ අනන්‍යතාවය හේතු කොටගෙන ටුවාලු වැසියන් දූපත් වල ජීවත් වීමට කැමැත්තක් දක්වන බව පෙනේ.[6]

1947 සිට 1983 දක්වා, වයිටුපු සිට ටුවාලු වැසියන් ගණනාවක් ෆීජි හි දූපතක් වන කියෝවා වෙත සංක්‍රමණය විය.[7] ටුවාලු සිට පදිංචිකරුවන්ට 2005 දී ෆීජි පුරවැසිභාවය ප්‍රදානය කරන ලදී. මෑත වසරවලදී, නවසීලන්තය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව සංක්‍රමණ හෝ සෘතුමය වැඩ සඳහා ප්‍රධාන ගමනාන්ත වී ඇත.

2014 දී, ටුවාලු පවුලක් "දේශගුණික විපර්යාස සරණාගතයින්" යන පදනම මත පිටුවහල් කිරීමට එරෙහිව නවසීලන්ත ආගමන හා ආරක්ෂණ විනිශ්චය සභාවට අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීම කෙරෙහි අවධානය යොමු විය, ඔවුන් ටුවාලු හි පාරිසරික හායනය හේතුවෙන් දුෂ්කරතාවන්ට මුහුණ දෙනු ඇත.[8] කෙසේ වෙතත්, පසුව පවුලට පදිංචි බලපත්‍ර ලබා දීම සරණාගත හිමිකම් පෑමට සම්බන්ධ නොවන හේතු මත සිදු කරන ලදී.[9] අදාළ සංක්‍රමණ නීති යටතේ, පදිංචි බලපත්‍ර ප්‍රදානය කිරීම සාධාරණීකරණය කරන "මානුෂීය ස්වභාවයේ සුවිශේෂී තත්වයන්" තිබූ බැවින්, පවුල නවසීලන්තයට ඵලදායී ලෙස සංක්‍රමණය වූ සැලකිය යුතු විස්තෘත පවුලක් සමඟ නවසීලන්ත සමාජයට ඒකාබද්ධ කර ඇති බැවින් පවුල ඔවුන්ගේ අභියාචනයේදී සාර්ථක විය.[9] ඇත්ත වශයෙන්ම, 2013 දී කිරිබාති මිනිසෙකු සරණාගතයින්ගේ තත්ත්වය (1951) සම්බන්ධ සම්මුතිය යටතේ "දේශගුණික විපර්යාස සරණාගතයෙකු" බවට කරන ලද ප්‍රකාශයක් නවසීලන්ත මහාධිකරණය විසින් පිළිගත නොහැකි බව තීරණය කරන ලදී, මන්ද නියම කර ඇති සරණාගත සම්මුති හේතු පහෙන් එකකට අදාළව කිසිදු පීඩාවක් හෝ බරපතල හානියක් සිදු නොවීය.[10] පවුල් නැවත එක්වීම වැනි ඕස්ට්‍රේලියාවට සහ නවසීලන්තයට ස්ථිර සංක්‍රමණය සඳහා එම රටවල සංක්‍රමණ නීතිවලට අනුකූල වීම අවශ්‍ය වේ.[11]

නවසීලන්තය 2001 දී පැසිෆික් ප්‍රවේශ කාණ්ඩය ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර, එය ටුවාලුවන් සඳහා වාර්ෂික වැඩ බලපත්‍ර 75 ක කෝටාවක් ලබා දුන්නේය.[12] අයදුම්කරුවන් පැසිෆික් ප්‍රවේශ කාණ්ඩයේ (PAC) ඡන්ද පත්‍රිකා සඳහා ලියාපදිංචි වේ; ප්‍රධාන නිර්ණායකය වන්නේ ප්‍රධාන අයදුම්කරුට නවසීලන්ත සේවා යෝජකයෙකුගෙන් රැකියා දීමනාවක් තිබිය යුතු බවයි.[13] 2007 දී හඳුන්වා දුන් පිළිගත් සෘතුමය සේවායෝජක (RSE) වැඩ ප්‍රතිපත්තිය යටතේ නවසීලන්තයේ උද්‍යාන විද්‍යාව සහ මිදි වගා කර්මාන්තවල සෘතුමය රැකියා සඳහා ටුවාලු වැසියන්ට ප්‍රවේශය ඇත. ටුවාලු සහ අනෙකුත් පැසිෆික් දූපත් වලින් සේවකයින් 5,000 ක් දක්වා රැකියා සඳහා ඉඩ සලසයි.[14] ටුවාලු වැසියන්ට ඕස්ට්‍රේලියානු පැසිෆික් සෘතුමය සේවක වැඩසටහනට සහභාගී විය හැකි අතර, එමඟින් පැසිෆික් දූපත් වැසියන්ට ඕස්ට්‍රේලියානු කෘෂිකර්මාන්තයේ, විශේෂයෙන් කපු සහ උක් මෙහෙයුම්වල; ධීවර කර්මාන්තයේ, විශේෂයෙන් ජලජීවී වගාවේ; සහ සංචාරක කර්මාන්තයේ නවාතැන් සපයන්නන් සමඟ සෘතුමය රැකියා ලබා ගැනීමට ඉඩ සලසයි.[15]

2023 නොවැම්බර් 10 වන දින, ටුවාලු වැසියන්ට ඕස්ට්‍රේලියාව සමඟ ද්විපාර්ශ්වික රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සම්බන්ධතාවයක් වන ෆලෙපිලි සංගමයට අත්සන් තැබූ අතර, ඒ යටතේ ඕස්ට්‍රේලියාව ටුවාලු වැසියන්ට දේශගුණයට අදාළ සංචලනය සක්‍රීය කිරීම සඳහා ටුවාලු පුරවැසියන්ට ඕස්ට්‍රේලියාවට සංක්‍රමණය වීමට මාර්ගයක් සපයනු ඇත.[16][17]

ටුවාලු භාෂාව සහ ඉංග්‍රීසි යනු ටුවාලු හි ජාතික භාෂා වේ. ටුවාලු භාෂාව පොලිනීසියානු භාෂා වල එලිසියානු කාණ්ඩයට අයත් වන අතර, හවායි, මාඕරි, ටහිටියානු, රාපා නුයි, සැමෝවා සහ ටොංගන් වැනි අනෙකුත් සියලුම පොලිනීසියානු භාෂාවලට දුරස්ථව සම්බන්ධ වේ.[18] එය මයික්‍රොනීසියාවේ සහ උතුරු සහ මධ්‍යම මෙලනේසියාවේ පොලිනීසියානු පිටස්තර ප්‍රදේශවල කතා කරන භාෂාවන්ට වඩාත් සමීපව සම්බන්ධ වේ. 19 වන සියවසේ අගභාගයේ සහ 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේ ක්‍රිස්තියානි මිෂනාරිවරුන් ප්‍රධාන වශයෙන් සැමෝවා භාෂාවෙන් සිටීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ටුවාලු භාෂාව සැමෝවා භාෂාවෙන් ණයට ගෙන ඇත.[19][18]

ටුවාලු භාෂාව සෑම කෙනෙකුම පාහේ කතා කරන අතර ගිල්බටීස් භාෂාවට බෙහෙවින් සමාන මයික්‍රොනීසියානු භාෂාවක් නුයි හි කතා කරයි.[18][20] ඉංග්‍රීසි ද නිල භාෂාවක් වන නමුත් දෛනික භාවිතයේ කතා නොකෙරේ. පාර්ලිමේන්තුව සහ නිල කාර්යයන් ටුවාලු භාෂාවෙන් පවත්වනු ලැබේ.

ලොව පුරා ටුවාලු කථිකයන් 13,000 ක් පමණ සිටිති.[21][22] රේඩියෝ ටුවාලු ටුවාලු භාෂාව ටුවාලුවාන් භාෂා වැඩසටහන් සම්ප්‍රේෂණය කරයි.[23][24][25]

ෆෙටු ආඕ ලීමා (මෝනිං ස්ටාර් පල්ලිය), ටුවාලු හි සභා ක්‍රිස්තියානි පල්ලිය

කැල්වින්වාදී සම්ප්‍රදායේ කොටසක් වන ටුවාලු හි සභා ක්‍රිස්තියානි පල්ලිය ටුවාලු හි රාජ්‍ය පල්ලියයි;[26] ප්‍රායෝගිකව මෙය "ප්‍රධාන ජාතික සිදුවීම් වලදී විශේෂ සේවාවන් ඉටු කිරීමේ වරප්‍රසාදය" සඳහා පමණක් හිමිකම් කියයි.[27] එහි අනුගාමිකයින් දූපත් සමූහයේ 10,632 (2022 සංගණන) වැසියන්ගෙන් 86% ක් පමණ වේ.[26] ටුවාලු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ආගමික නිදහස සහතික කරයි, එයට ඇදහීමේ නිදහස, ආගම වෙනස් කිරීමේ නිදහස, පාසලේදී ආගමික උපදෙස් ලබා නොගැනීමට හෝ පාසලේදී ආගමික උත්සවවලට සහභාගී නොවීමට ඇති අයිතිය සහ "ඔහුගේ ආගමට හෝ විශ්වාසයට පටහැනි දිවුරුමක් නොගැනීමට හෝ සහතිකයක් නොකිරීමට" ඇති අයිතිය ඇතුළත් වේ.[28]

අනෙකුත් ක්‍රිස්තියානි කණ්ඩායම් අතරට ෆුනාෆුටි හි මිෂන් සුයි යුරිස් (1%) විසින් සේවය කරන කතෝලික ප්‍රජාව සහ ජනගහනයෙන් 2% ක් සිටින සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ඇතුළත් වේ. ටුවාලු සහෝදර පල්ලියේ ජනගහනයෙන් 3% ක් ඇත.

බහායි ඇදහිල්ල ටුවාලු හි විශාලතම සුළුතර ආගම වන අතර විශාලතම ක්‍රිස්තියානි නොවන ආගම වේ. ජනගහනයෙන් 1% ක් පමණ බහායිවරුන් වන අතර, නනුමියාව,[29] සහ ෆුනාෆුටි යන ප්‍රදේශවලද බහායිවරු සිටිති.[30] අහමදියා මුස්ලිම් ප්‍රජාව සාමාජිකයින් 50 දෙනෙකුගෙන් (ජනගහනයෙන් 0.4%) පමණ සමන්විත වේ.[31]

ක්‍රිස්තියානි ආගම හඳුන්වාදීමත් සමඟ මුතුන් මිත්තන්ගේ ආත්මයන් සහ අනෙකුත් දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කිරීම (සත්‍යවාදය) අවසන් විය.[32] සහ වාකා-අටුවා (පැරණි ආගම්වල පූජකයන්) ගේ බලය අවසන් විය.[33] 1870 දී පූජ්‍ය සැමුවෙල් ජේම්ස් විට්මි විසින් මුතුන් මිත්තන්ගේ නමස්කාරය පොදු පිළිවෙතක් ලෙස විස්තර කළද, ලාමුවා කෝෆේ නමස්කාරයේ වස්තූන් දිවයිනෙන් දිවයිනට වෙනස් වන බව විස්තර කරයි.[34]

සෘඛ්‍යය

සෞඛ්‍යය

[සංස්කරණය]

ෆුනාෆුටි හි ප්‍රින්සස් මාග්‍රට් රෝහල ටුවාලු හි ඇති එකම රෝහල වන අතර වෛද්‍ය සේවා සපයන ප්‍රධාන සැපයුම්කරු වේ.

20 වන සියවසේ අග භාගයේ සිට, ටුවාලු හි ඇති විශාලතම සෞඛ්‍ය ගැටලු තරබාරුකම හා සම්බන්ධ වී ඇත. මරණයට ප්‍රධානතම හේතුව හෘද රෝග වන අතර,[35] එය දියවැඩියාව[36] සහ අධි රුධිර පීඩනයට සමීපව පසුවේ.[35] 2016 දී මරණවලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් හෘද රෝග නිසා සිදු වූ අතර, දියවැඩියාව, අධි රුධිර පීඩනය, තරබාරුකම සහ මස්තිෂ්ක-සනාල රෝග මරණයට හේතු විය.[37]

අධ්‍යාපනය

[සංස්කරණය]
නියුටාඕ හි දරුවන්

ටුවාලු හි අධ්‍යාපනය අවුරුදු 6 ත් 15 ත් අතර නොමිලේ සහ අනිවාර්ය වේ. සෑම දූපතකටම ප්‍රාථමික පාසලක් ඇත. මොටුෆූවා ද්විතීයික පාසල වයිටුපු හි පිහිටා ඇත.[38] පාසල් වාරය තුළ සිසුන් පාසලට පැමිණෙන අතර, සෑම පාසල් නිවාඩුවක් තුළම තම මව් දූපත් වෙත ආපසු යති. ටුවාලු පල්ලිය විසින් ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන දිවා පාසලක් වන ෆෙටුවලු ද්විතීයික පාසල ෆුනාෆූටි හි පිහිටා ඇත.[39]

ෆෙටුවලු කේම්බ්‍රිජ් විෂය නිර්දේශය ඉදිරිපත් කරයි. මොටුෆූවා 10 වන ශ්‍රේණියේදී ෆීජි කනිෂ්ඨ සහතිකය (FJC), 11 වන ශ්‍රේණියේදී ටුවාලුවා සහතිකය සහ 12 වන ශ්‍රේණියේදී පැසිෆික් ජ්‍යෙෂ්ඨ ද්විතීයික සහතිකය (PSSC) පිරිනමනු ලබන අතර එය ෆීජි පදනම් කරගත් විභාග මණ්ඩලය වන SPBEA විසින් සකසා ඇත.[40] ඔවුන්ගේ PSSC සමත් වන හයවන ශ්‍රේණියේ සිසුන් ටුවාලු රජය විසින් අරමුදල් සපයනු ලබන වර්ධිත පදනම් වැඩසටහනට ඇතුළත් වේ. මෙම වැඩසටහන ටුවාලු වලින් පිටත තෘතීයික අධ්‍යාපන වැඩසටහන් සඳහා අවශ්‍ය වන අතර ෆුනාෆූටි හි දකුණු පැසිෆික් විශ්ව විද්‍යාලයේ (USP) ව්‍යාප්ති මධ්‍යස්ථානයෙන් ලබා ගත හැකිය.[41]

පාසලේ අනිවාර්ය පැමිණීම පිරිමින් සඳහා අවුරුදු 10 ක් සහ කාන්තාවන් සඳහා අවුරුදු 11 කි (2001).[5] වැඩිහිටි සාක්ෂරතා අනුපාතය 99.0% (2002).[42] 2010 දී, ගුරුවරුන් 109 දෙනෙකු විසින් ඉගැන්වූ සිසුන් 1,918 ක් සිටියහ (සහතික කළ 98 ක් සහ සහතික නොකළ 11 ක්). ටුවාලු හි ප්‍රාථමික පාසල් සඳහා ගුරු-ශිෂ්‍ය අනුපාතය 1:27 අනුපාතයක් ඇති නාවුටි පාසල හැර අනෙකුත් සියලුම පාසල් සඳහා 1:18 ක් පමණ වේ. ෆුනාෆුටි හි නාවුටි පාසල සිසුන් 900 කට වඩා සිටින ටුවාලු හි විශාලතම ප්‍රාථමික පාසලයි (මුළු ප්‍රාථමික පාසල් ඇතුළත් වීමෙන් සියයට 45 ක්). සමස්ත පැසිෆික් කලාපයට සාපේක්ෂව ටුවාලු සඳහා ශිෂ්‍ය-ගුරු අනුපාතය අඩුය (1:29 අනුපාතය).[43]

සෑම පරමාණුවකම ප්‍රාථමික පාසල් තුළ ප්‍රජා පුහුණු මධ්‍යස්ථාන (CTC) ස්ථාපිත කර ඇත. ද්විතීයික අධ්‍යාපනය සඳහා ඇතුළත් වීමේ සුදුසුකම් අසමත් වීම නිසා 8 ශ්‍රේණිය ඉක්මවා නොයන සිසුන්ට ඔවුන් වෘත්තීය පුහුණුව ලබා දෙයි. CTCs මූලික වඩු කර්මාන්තය, ගෙවතු වගාව සහ ගොවිතැන, මැහුම් සහ ඉවුම් පිහුම් පිළිබඳ පුහුණුව ලබා දෙයි. ඔවුන්ගේ අධ්‍යයන කටයුතු අවසානයේ උපාධිධාරීන්ට මොටුෆූවා ද්විතීයික පාසලේ හෝ ටුවාලු සමුද්‍රීය පුහුණු ආයතනයේ (TMTI) අධ්‍යයන කටයුතු දිගටම කරගෙන යාමට අයදුම් කළ හැකිය. වැඩිහිටියන්ට CTCs හි පාඨමාලා සඳහා ද සහභාගී විය හැකිය.[44]

තෘතීයික ආයතන හතරක් තාක්ෂණික සහ වෘත්තීය පාඨමාලා පිරිනමයි: ටුවාලු සමුද්‍රීය පුහුණු ආයතනය (TMTI), ටුවාලු ඇටෝල් විද්‍යා තාක්ෂණ පුහුණු ආයතනය (TASTII), ඕස්ට්‍රේලියානු පැසිෆික් පුහුණු සන්ධානය (APTC) සහ දකුණු පැසිෆික් විශ්ව විද්‍යාලය (USP) ව්‍යාප්ති මධ්‍යස්ථානය.[45]

1966 ටුවාලු රැකියා ආඥා පනත මගින් වැටුප් සහිත රැකියා සඳහා අවම වයස අවුරුදු 14 ලෙස නියම කර ඇති අතර වයස අවුරුදු 15 ට අඩු ළමයින් අනතුරුදායක වැඩ කිරීම තහනම් කරයි.[46]

යොමු කිරීම්

[සංස්කරණය]
  1. ^ "Census of Population and Housing and sample Surveys". Central Statistics Division – Government of Tuvalu. 2006. 13 August 2020 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 17 October 2011.
  2. ^ a b "Population of communities in Tuvalu". world-statistics.org. 11 April 2012. 23 March 2016 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 20 March 2016.
  3. ^ "Population of communities in Tuvalu". Thomas Brinkhoff. 11 April 2012. 24 March 2016 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 20 March 2016.
  4. ^ "Population, total". The World Bank. 30 November 2020 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 21 October 2018.
  5. ^ a b c d "The World Factbook (CIA)". 20 October 2019. 12 January 2021 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 11 November 2019.
  6. ^ Colette Mortreux & Jon Barnett (2009). "Climate change, migration and adaptation in Funafuti, Tuvalu". Global Environmental Change. 19 (1): 105–112. Bibcode:2009GEC....19..105M. doi:10.1016/j.gloenvcha.2008.09.006. 15 November 2022 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 17 September 2017.
  7. ^ Lifuka, Neli (1978). Koch, Klaus-Friedrich (ed.). Logs in the current of the sea: Neli Lifuka's story of Kioa and the Vaitupu colonists. Australian National University Press/Press of the Langdon Associates. ISBN 0708103626.
  8. ^ Rick, Noack (7 August 2014). "Has the era of the 'climate change refugee' begun?". The Washington Post. 8 December 2022 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 11 February 2015.
  9. ^ a b Rive, Vernon (14 August 2014). ""Climate refugees" revisited: a closer look at the Tuvalu decision". Point Source. Archived from the original on 4 October 2017. සම්ප්‍රවේශය 2 March 2017.
  10. ^ Rive, Vernon (14 August 2014). ""Climate refugees" revisited: a closer look at the Tuvalu decision". Point Source. Archived from the original on 4 October 2017. සම්ප්‍රවේශය 11 February 2015.
  11. ^ Ben Doherty and Eleanor Ainge Roy (8 May 2017). "World Bank: let climate-threatened Pacific islanders migrate to Australia or NZ". The Guardian. සම්ප්‍රවේශය 8 May 2017.
  12. ^ "Government announces Pacific access scheme". Mark Gosche, Pacific Island Affairs Minister (NZ). 20 December 2001. 29 March 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 5 November 2011.
  13. ^ "Pacific Access Category". Immigration New Zealand. 20 December 2001. 29 March 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 5 November 2011.
  14. ^ "Tuvalu – Decent work country program" (PDF). International Labour Organization. 11 May 2010. 29 March 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 5 November 2011.
  15. ^ "The Seasonal Worker Program". Department of Education, Employment and Workplace Relations (Australia). 1 July 2012. 15 August 2012 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 9 September 2012.
  16. ^ "Australia-Tuvalu Falepili Union treaty". Australian Department of Foreign Affairs and Trade. 12 November 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 12 November 2023.
  17. ^ "Joint Statement on the Falepili Union between Tuvalu and Australia". Department of the Prime Minister and Cabinet. 10 November 2023. 13 November 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 13 November 2023.
  18. ^ a b c "Tuvaluan (Te 'gana Tūvalu)". Omniglot. 29 March 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 6 November 2012.
  19. ^ Munro, D. (1996). "Samoan Pastors in Tuvalu, 1865–1899". In D. Munro & A. Thornley (ed.). The Covenant Makers: Islander Missionaries in the Pacific. Suva, Fiji, Pacific Theological College and the University of the South Pacific. pp. 124–157. ISBN 9820201268.
  20. ^ "Tuvalu". Ethnologue. 6 May 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 10 December 2015.
  21. ^ Besnier, Niko (2000). Tuvaluan: A Polynesian Language of the Central Pacific සංරක්ෂණය කළ පිටපත 27 අප්‍රේල් 2023 at the Wayback Machine. London: Routledge, ISBN 0-203-02712-4.
  22. ^ Jackson, Geoff and Jackson, Jenny (1999). An introduction to Tuvaluan සංරක්ෂණය කළ පිටපත 11 අප්‍රේල් 2023 at the Wayback Machine. Suva: Oceania Printers, ISBN 982-9027-02-3.
  23. ^ Robie, David (1995). Nius Bilong Pasifik: Mass Media in the Pacific. University of Papua New Guinea Press. ISBN 9980840528.
  24. ^ Lee Duffield, Amanda Watson & Mark Hayes (2008). "Media and Communication Capacities in the Pacific region" (PDF). Queensland University of Technology. 13 March 2016 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්‍රවේශය 5 January 2015.
  25. ^ Tacchi, Jo; Horst, Heather; Papoutsaki, Evangelia; Thomas, Verena; Eggins, Joy (6 October 2013). "State of Media & Communication Report – Tuvalu" (PDF). Pacific Media Assistance Scheme (PACMAS). 12 August 2014 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්‍රවේශය 5 January 2015.
  26. ^ a b "Tuvalu". religiousfreedom.com. 4 March 2016 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 10 December 2015.
  27. ^ "2010 Report on International Religious Freedom – Tuvalu". United States Department of State. 17 November 2010. 26 September 2013 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 22 December 2015.
  28. ^ Constitution of Tuvalu, article 23.
  29. ^ "Tuvalu". 29 March 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 3 December 2019.
  30. ^ Fainu, Kalolaine (27 June 2023). "Dancing, feasts and faith mark life on a vanishing island – Tuvalu photo essay". The Guardian. සම්ප්‍රවේශය 11 November 2023.
  31. ^ Gary D. Bouma; Rodney Ling; Douglas Pratt (2010). Religious Diversity in Southeast Asia and the Pacific. p. 198.
  32. ^ Hedley, pp. 46–52
  33. ^ W. J. Sollas (11 February 1897). "The Legendary History of Funafuti" (PDF). Nature. 55: 353–355. doi:10.1038/055353a0. S2CID 4056485. 4 July 2022 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්‍රවේශය 4 September 2021.
  34. ^ Kofe, Laumua "Old Time Religion" in Tuvalu: A History
  35. ^ a b "2007 University Student Exchange Programme- Fiji and Tuvalu" (PDF). Saga University-Asia/Pacific Cultural Centre for UNESCO (ACCU). 9–25 March 2008. 23 February 2014 දින මුල් පිටපත (PDF) වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 16 March 2013.
  36. ^ Lawrence Zdenek Walker. "Elective Report April–May 2012" (PDF). 4 March 2016 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්‍රවේශය 16 March 2013.
  37. ^ "Global AIDS Progress Report of Tuvalu" (PDF). Ministry of Health Tuvalu. 2016. 29 March 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්‍රවේශය 29 November 2017.
  38. ^ "Motufoua Secondary School". 21 March 2019 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 20 November 2012.
  39. ^ "Fetuvalu High School (Funafuti)". 27 September 2013 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 20 November 2012.
  40. ^ "Pacific Senior Secondary Certificate (PSSC), Secretariat of the Pacific Board for Educational Assessment". Spantran. 4 October 2018 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 6 January 2018.
  41. ^ "University of the South Pacific – Tuvalu Campus". Welcome to the Tuvalu Campus. 2019. 25 April 2018 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්‍රවේශය 28 August 2019.
  42. ^ "Tuvalu: 2010 Article IV Consultation-Staff Report; Public Information Notice on the Executive Board Discussion; and Statement by the Executive Director for Tuvalu". International Monetary Fund Country Report No. 11/46. 8 February 2011. සම්ප්‍රවේශය 4 September 2011.
  43. ^ "Tuvalu: Millennium Development Goal Acceleration Framework – Improving Quality of Education" (PDF). Ministry of Education and Sports, and Ministry of Finance and Economic Development from the Government of Tuvalu; and the United Nations System in the Pacific Islands. April 2013. 13 February 2014 දින මුල් පිටපත (PDF) වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 13 October 2013.
  44. ^ Bakalevu, Salanieta & Manuella, David (June 2011). "Open Schooling as a Strategy for Second-chance Education in the Pacific: A desk study report". Commonwealth of Learning (COL) / University of the South Pacific. pp. 96–100. 2 March 2016 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 20 November 2012.
  45. ^ "Tuvalu Theory of Change Coalition Consultation". The University of the South Pacific. 6 July 2020. 11 January 2021 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්‍රවේශය 10 January 2021.
  46. ^ "Tuvalu" සංරක්ෂණය කළ පිටපත 17 ඔක්තෝබර් 2011 at the Wayback Machine. 2009 Findings on the Worst Forms of Child Labor. Bureau of International Labor Affairs, U.S. Department of Labor (2002). This article incorporates text from this source, which is in the public domain.
"https://si.wikipedia.org/w/index.php?title=ටුවාලු_හි_සමාජය&oldid=765938" වෙතින් සම්ප්‍රවේශනය කෙරිණි