ඔස්ට්රියාවේ රජය සහ දේශපාලනය
_(cropped).jpg)
ජනාධිපති
_(cropped).jpg)
චාන්සලර්
ඔස්ට්රියාවේ පාර්ලිමේන්තුව පිහිටා ඇත්තේ රටේ අගනුවර සහ වඩාත්ම ජනාකීර්ණ නගරය වන වියානා හි ය. 1920 ෆෙඩරල් ව්යවස්ථා නීතිය හරහා ඔස්ට්රියාව ෆෙඩරල්, නියෝජිත ප්රජාතන්ත්රවාදී ජනරජයක් බවට පත් විය. ෆෙඩරල් රාජ්ය නවයක් සහිත දෙවන ජනරජයේ දේශපාලන ක්රමය පදනම් වී ඇත්තේ 1920 ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව මත වන අතර එය 1929 දී සංශෝධනය කරන ලද අතර එය 1945 මැයි 1 වන දින නැවත බලාත්මක කරන ලදී.[1]
ඔස්ට්රියාවේ ජනාධිපතිවරයා රාජ්ය නායකයා වේ. ජනාධිපතිවරයා සෘජුවම මහජන බහුතර ඡන්දයෙන් තේරී පත් වන අතර, අවශ්ය නම් ඉහළම ලකුණු ලබා ගන්නා අපේක්ෂකයින් අතර දෙවන වටයක් පැවැත්වේ. ඔස්ට්රියාවේ චාන්සලර් රජයේ ප්රධානියා වේ. චාන්සලර්වරයා ජනාධිපතිවරයා විසින් තෝරා පත් කර ගනු ලබන අතර පාර්ලිමේන්තුවේ පහළ මන්ත්රී මණ්ඩලයේ පක්ෂග්රාහී සංයුතිය මත පදනම්ව රජයක් පිහිටුවීමේ කාර්යය පැවරී ඇත.
ජනාධිපති නියෝගයකින් හෝ පාර්ලිමේන්තුවේ පහළ මන්ත්රී මණ්ඩලය වන නැෂනල්රාට් හි විශ්වාසභංග යෝජනාවකින් රජය ධුරයෙන් ඉවත් කළ හැකිය. ජනාධිපතිවරයාට සහ පාර්ලිමේන්තුවට ඡන්දය දීම ඔස්ට්රියාවේ අනිවාර්ය විය. 1982 සිට 2004 දක්වා පියවරෙන් පියවර බලහත්කාරය අහෝසි කරන ලදී.[2]
ඔස්ට්රියානු පාර්ලිමේන්තුව සභා දෙකකින් සමන්විත වේ. නැෂනල්රාට් (ආසන 183) හි සංයුතිය සෑම වසර පහකට වරක් (හෝ ෆෙඩරල් චාන්සලර් විසින් යෝජනාවක් මත ෆෙඩරල් ජනාධිපතිවරයා විසින් නැෂනල්රාට් විසුරුවා හරින ලද විට හෝ නැෂනල්රාට් විසින්ම) වයස අවුරුදු 16 ට වැඩි සෑම පුරවැසියෙකුටම ඡන්දය ප්රකාශ කිරීමේ අයිතිය ඇති මහා මැතිවරණයක් මගින් තීරණය කරනු ලැබේ. ඡන්දය ප්රකාශ කිරීමේ වයස 2007 දී 18 සිට 16 දක්වා අඩු කරන ලදී.[3]
ෆෙඩරල් මැතිවරණවල (Nationalratswahlen) සියලුම පක්ෂ සඳහා සමානුපාතික ආසන වෙන් කිරීම සඳහා සහභාගී වීමට ඡන්ද ප්රතිශතයෙන් 4% ක සාමාන්ය සීමාවක් තිබුණද, ප්රාදේශීය මැතිවරණ දිස්ත්රික්ක 43 න් එකක (Direktmandat) සෘජුවම ආසනයකට තේරී පත්වීමේ හැකියාව තවමත් පවතී.
ඔස්ට්රියාවේ ව්යවස්ථාදායක ක්රියාවලියේ ප්රමුඛතම මන්ත්රී මණ්ඩලය වන්නේ නැෂනල්රාට් ය. කෙසේ වෙතත්, පාර්ලිමේන්තුවේ ඉහළ මන්ත්රී මණ්ඩලය වන බුන්ඩෙස්රාට් හට සීමිත නිෂේධ බලයක් ඇත (නැෂනල්රාට් හට - සෑම අවස්ථාවකම පාහේ - අවසානයේ දෙවන වරටත් ඡන්දය දීමෙන් අදාළ පනත සම්මත කළ හැකිය; මෙය බෙහාර්රුන්ග්ස්බෙෂ්ලස් ලෙස හැඳින්වේ, එනම් "නොනැසී පැවතීමේ ඡන්දය"). ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට ප්රතිසංස්කරණ සලකා බැලීම සඳහා 2003 ජුනි 30 වන දින ඔස්ටර්රීච් -කොන්වෙන්ට්[4] ලෙස හැඳින්වෙන ව්යවස්ථාමය සම්මුතියක් කැඳවන ලද නමුත්, ව්යවස්ථා සංශෝධන හෝ ප්රතිසංස්කරණ සඳහා අවශ්ය ආන්තිකය වන ජාතික සභාවේ තුනෙන් දෙකක බහුතරයක් ලබා දෙන යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කිරීමට අපොහොසත් විය.
ද්වි-මණ්ඩල පාර්ලිමේන්තුව සහ රජය පිළිවෙලින් ව්යවස්ථාදායක සහ විධායක ශාඛා පිහිටුවන අතර, අධිකරණ යනු ඔස්ට්රියානු රාජ්ය බලතලවල තුන්වන ශාඛාවයි. ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට අනුකූල නොවන නීති සහ ආඥාපනත අවලංගු කිරීමේ බලය නිසා ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා අධිකරණය දේශපාලන පද්ධතියට සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති කරයි. 1995 සිට, යුරෝපීය අධිකරණය යුරෝපීය සංගමයේ නීතිවල අර්ථ දක්වා ඇති සියලුම කාරණා සම්බන්ධයෙන් ඔස්ට්රියානු තීරණ අවලංගු කළ හැකිය. මානව හිමිකම් පිළිබඳ යුරෝපීය සම්මුතිය ඔස්ට්රියානු ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ කොටසක් වන බැවින් ඔස්ට්රියාව ද යුරෝපීය මානව හිමිකම් අධිකරණයේ තීරණ ක්රියාත්මක කරයි.
2006 සිට
[සංස්කරණය]
2006 ඔක්තෝම්බර් මාසයේ පැවති මහ මැතිවරණයෙන් පසු, සමාජ ප්රජාතන්ත්රවාදී පක්ෂය (SPÖ) ශක්තිමත්ම පක්ෂය ලෙස මතු වූ අතර, ඔස්ට්රියානු මහජන පක්ෂය (ÖVP) දෙවන ස්ථානයට පත් වූ අතර, එහි පෙර ඡන්ද විමසීම්වලින් සියයට 8 ක් පමණ අහිමි විය.[5][6] දේශපාලන යථාර්ථයන් ප්රධාන පක්ෂ දෙකෙන් ඕනෑම එකක් කුඩා පක්ෂ සමඟ සන්ධානයක් පිහිටුවීම තහනම් කළේය. 2007 ජනවාරි මාසයේදී ÖVP සහ SPÖ චාන්සලර් ලෙස ඇල්ෆ්රඩ් ගුසෙන්බෝවර් (SPÖ) සමඟ මහා සන්ධානයක් පිහිටුවා ගත්හ. මෙම සන්ධානය 2008 ජූලි 7 වන දින බිඳ වැටුණි.[7]
2008 සැප්තැම්බර් මාසයේ පැවති මැතිවරණය ප්රධාන පක්ෂ දෙකම තවදුරටත් දුර්වල කළේය (SPÖ 29.3 % සහ ÖVP 26.0 %). ඔවුන් චාන්සලර් (පළමු ෆේමන් රජය) ලෙස වර්නර් ෆේමන් (SPÖ) සමඟ සන්ධානයක් පිහිටුවා ගත්හ. හරිත පක්ෂය 11% ක ඡන්ද ප්රතිශතයක් ලබා ගනිමින් තුන්වන ස්ථානයට පත්විය. දේශපාලන දක්ෂිණාංශික FPÖ සහ මියගිය ජෝර්ග් හයිඩර්ගේ නව පක්ෂ සන්ධානය ඔස්ට්රියාවේ අනාගතය සඳහා වූ අතර, මැතිවරණය අතරතුර ශක්තිමත් වූ නමුත් එකට ගත් විට ලැබුණේ 20% කටත් වඩා අඩු ඡන්ද ප්රතිශතයකි. 2008 ඔක්තෝබර් 11 වන දින, ජෝර්ග් හයිඩර් මෝටර් රථ අනතුරකින් මිය ගියේය.[8]
2013 ව්යවස්ථාදායක මැතිවරණයේදී, සමාජ ප්රජාතන්ත්රවාදී පක්ෂයට ඡන්දවලින් 27% ක් සහ ආසන 52 ක් ලැබුණි; මහජන පක්ෂයට ආසන 24% ක් සහ ආසන 47 ක් ලැබුණු අතර, එමඟින් බහුතර ආසන එකට පාලනය විය. නිදහස් පක්ෂයට ආසන 40 ක් සහ ඡන්දවලින් 21% ක් ලැබුණු අතර, හරිතයන්ට ආසන 12% ක් සහ ආසන 24 ක් ලැබුණි. නව පක්ෂ දෙකක් වන ස්ට්රොනාච් සහ NEOS, ඡන්දවලින් 10% ට වඩා අඩු ප්රමාණයක් සහ පිළිවෙලින් ආසන 11 ක් සහ නවයක් ලබා ගත්හ.[9]
2016 මැයි 17 වන දින, සමාජ ප්රජාතන්ත්රවාදීන්ගේ (SPÖ) ක්රිස්ටියන් කර්න් නව චාන්සලර්වරයා ලෙස දිවුරුම් දෙන ලදී. ඔහු කොන්සර්වේටිව් මහජන පක්ෂය (ÖVP) සමඟ "මහා සන්ධානයකින්" පාලනය දිගටම කරගෙන ගියේය. SPÖ හි හිටපු චාන්සලර් වර්නර් ෆේමන්ගේ ඉල්ලා අස්වීමෙන් පසුව ඔහු ධුරයට පත්විය.[10]
2017 ජනවාරි 26 වන දින, ඇලෙක්සැන්ඩර් වැන් ඩර් බෙලන් ඔස්ට්රියානු ජනාධිපතිවරයාගේ බොහෝ දුරට චාරිත්රානුකූල - නමුත් සංකේතාත්මකව වැදගත් - භූමිකාව ලෙස දිවුරුම් දෙන ලදී.[11]
2017 වසන්තයේ දී මහා සන්ධානය බිඳ වැටීමෙන් පසු 2017 ඔක්තෝබර් සඳහා හදිසි මැතිවරණයක් ප්රකාශයට පත් කරන ලදී. එහි නව තරුණ නායක සෙබස්තියන් කුර්ස් සමඟ ඔස්ට්රියානු මහජන පක්ෂය (ÖVP) ජාතික කවුන්සිලයේ විශාලතම පක්ෂය ලෙස මතු වූ අතර, ඡන්දවලින් 31.5% ක් සහ ආසන 183 න් 62 ක් දිනා ගත්තේය. සමාජ ප්රජාතන්ත්රවාදී පක්ෂය (SPÖ) ආසන 52 ක් සහ ඡන්ද 26.9% ක් ලබා ගනිමින් දෙවන ස්ථානයට පත් වූ අතර, ආසන 51 ක් සහ සියයට 26 ක් ලබා ගත් ඔස්ට්රියාවේ නිදහස් පක්ෂයට (FPÖ) වඩා තරමක් ඉදිරියෙන් සිටියේය. NEOS ආසන 10 ක් (ඡන්දවලින් 5.3%) ලබා ගනිමින් සිව්වන ස්ථානයට පත් වූ අතර, (ප්රචාරක ව්යාපාරය ආරම්භයේදී හරිත පක්ෂයෙන් වෙන් වූ) PILZ පළමු වරට පාර්ලිමේන්තුවට ඇතුළු වූ අතර ආසන 8 ක් සහ 4.4% ක් ලබා ගනිමින් පස්වන ස්ථානයට පත්විය. හරිත පක්ෂය 4% සීමාව ඉක්මවා යාමට 3.8% කින් අසමත් වූ අතර පාර්ලිමේන්තුවෙන් නෙරපා හරින ලද අතර එහි ආසන 24 ම අහිමි විය.[12] ÖVP FPÖ සමඟ සන්ධානයක් පිහිටුවීමට තීරණය කළේය. මධ්යම-දක්ෂිණාංශික සහ දක්ෂිණාංශික ජනතාවාදී පක්ෂය අතර නව රජය නව චාන්සලර් සෙබස්තියන් කුර්ස් යටතේ 2017 දෙසැම්බර් 18 වන දින දිවුරුම් දෙන ලදී,[13] නමුත් පසුව "ඉබිසා" දූෂණ වංචාව[14] හේතුවෙන් සභාග රජය බිඳ වැටුණු අතර 2019 සැප්තැම්බර් 29 දින නව මැතිවරණයක් කැඳවන ලදී. මැතිවරණයෙන් ඔස්ට්රියානු මහජන පක්ෂය (ÖVP) තවත් අතිවිශිෂ්ට ජයග්රහණයක් (37.5%) ලබා ගත් අතර එය නැවත ප්රබෝධමත් (13.9%) හරිතයන් සමඟ සභාග රජයක් පිහිටුවා ගත් අතර, එය 2020 ජනවාරි 7 වන දින කුර්ස් චාන්සලර් ලෙස දිවුරුම් දෙන ලදී.[15]
2021 ඔක්තෝබර් 11 වන දින, දූෂණ වංචාවකින් එල්ල වූ පීඩනය හේතුවෙන් චාන්සලර් සෙබස්තියන් කුර්ස් ඉල්ලා අස්විය. ඔහු වෙනුවට ÖVP හි විදේශ අමාත්ය ඇලෙක්සැන්ඩර් ෂැලන්බර්ග් පත් විය. කෙසේ වෙතත්, මාස දෙකකටත් අඩු කාලයකින් ෂැලන්බර්ග් ඉල්ලා අස් වූ අතර, 2021 දෙසැම්බර් 6 වන දින කාල් නෙහැමර් චාන්සලර් ලෙස දිවුරුම් දුන් අතර, මාස දෙකකින් ඔස්ට්රියාවේ තුන්වන කොන්සර්වේටිව් නායකයා බවට පත්විය. ÖVP සහ හරිතයන් එක්ව පාලනය දිගටම කරගෙන ගියහ.[16]
2024 සැප්තැම්බර් 29 වන දින පැවති මැතිවරණයෙන් පසුව, ÖVP, SPÖ සහ NEOS අතර සන්ධාන සාකච්ඡා බිඳ වැටුණු අතර, එය නෙහැමර්ගේ ඉල්ලා අස්වීමට හේතු විය. ෂැලන්බර්ග් දෙවන වරටත් අන්තර්කාලීන චාන්සලර් ලෙස කටයුතු කළේය. ÖVP-FPÖ සන්ධානයක් පිහිටුවීමේ උත්සාහයන් ද අසාර්ථක විය. අවසානයේදී, ÖVP, SPÖ සහ NEOS එකඟතාවයකට පැමිණි අතර, ක්රිස්ටියන් ස්ටෝකර් (ÖVP) චාන්සලර් ලෙස (ස්ටෝකර් රජය) සමඟ සභාග රජයක් පිහිටුවා ගත්හ.[17]
විදේශ සබඳතා
[සංස්කරණය]
1955 ඔස්ට්රියානු රාජ්ය ගිවිසුම මගින් දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ඔස්ට්රියාව අත්පත් කර ගැනීම අවසන් කළ අතර ඔස්ට්රියාව ස්වාධීන සහ ස්වෛරී රාජ්යයක් ලෙස පිළිගත්තේය. 1955 ඔක්තෝබර් 26 වන දින, ෆෙඩරල් සභාව විසින් "ඔස්ට්රියාව ඇගේම නිදහස් කැමැත්තෙන් ඇගේ සදාකාලික මධ්යස්ථභාවය ප්රකාශ කරයි" යන ව්යවස්ථාමය වගන්තියක් සම්මත කරන ලදී. මෙම නීතියේ දෙවන කොටසේ සඳහන් වූයේ "අනාගත කාලවලදී ඔස්ට්රියාව කිසිදු හමුදා සන්ධානයකට සම්බන්ධ නොවන අතර ඇගේ භූමියේ කිසිදු විදේශීය හමුදා කඳවුරු පිහිටුවීමට ඉඩ නොදෙන" බවයි. එතැන් සිට, ඔස්ට්රියාව සිය විදේශ ප්රතිපත්තිය සකස් කර ඇත්තේ මධ්යස්ථභාවයේ පදනම මත වන අතර එය ස්විට්සර්ලන්තයේ මධ්යස්ථභාවයට වඩා වෙනස් ය.
සෝවියට් සංගමයේ බිඳවැටීමෙන් පසු ඔස්ට්රියාව මධ්යස්ථභාවය පිළිබඳ එහි නිර්වචනය නැවත තක්සේරු කිරීමට පටන් ගත් අතර, 1991 දී ඉරාකයට එරෙහිව එක්සත් ජාතීන්ගේ අනුමැතිය ලත් ක්රියාමාර්ග සඳහා ගුවන් ගමන් අයිතිවාසිකම් ලබා දුන් අතර, 1995 සිට, එය EU හි පොදු විදේශ සහ ආරක්ෂක ප්රතිපත්තියට සහභාගී වීම වර්ධනය කර ඇත. එසේම 1995 දී, එය නේටෝවේ සාමය සඳහා වූ හවුල්කාරිත්වයට සම්බන්ධ විය (රුසියාව සම්බන්ධ වීමෙන් පසුව පමණක් එසේ කිරීමට ප්රවේශම් වූ නමුත්) සහ පසුව බොස්නියාවේ සාම සාධක මෙහෙයුම් සඳහා සහභාගී විය. මේ අතර, 1955 මධ්යස්ථභාවය පිළිබඳ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා නීතියේ තවමත් සම්පූර්ණයෙන්ම වලංගු වන්නේ ඔස්ට්රියාවේ විදේශීය හමුදා කඳවුරු වලට ඉඩ නොදීමයි.[18] ඔස්ට්රියාව එක්සත් ජාතීන්ගේ න්යෂ්ටික අවි තහනම් ගිවිසුමට අත්සන් කළ අතර,[19] එයට සියලුම නේටෝ සාමාජිකයින් විරුද්ධ විය.[20]
ආර්ථික සහයෝගීතාවය සහ සංවර්ධනය සඳහා වූ සංවිධානය සහ අනෙකුත් ජාත්යන්තර ආර්ථික සංවිධානවල සහභාගීත්වයට ඔස්ට්රියාව විශාල වැදගත්කමක් ලබා දෙන අතර, එය යුරෝපයේ ආරක්ෂාව සහ සහයෝගීතාවය සඳහා වූ සංවිධානයේ (OSCE) ක්රියාකාරී භූමිකාවක් ඉටු කර ඇත. OSCE-සහභාගී වන රාජ්යයක් ලෙස, ඔස්ට්රියාවේ ජාත්යන්තර කැපවීම් එක්සත් ජනපද හෙල්සින්කි කොමිසමේ විධානය යටතේ නිරීක්ෂණයට යටත් වේ.
2022 දෙසැම්බර් මාසයේදී ඔස්ට්රියාව බල්ගේරියාව සහ රුමේනියාව ෂෙන්ගන් ප්රදේශයට ඇතුළු වීම වැළැක්වීය.[21] රටවල් දෙකෙහිම, ඔස්ට්රියානු නිෂේධ බලය සැලකිය යුතු කෝපයක් ඇති කළේය. මතභේදාත්මක ඡන්දය නිසා, රුමේනියාව වියානාවෙන් තම තානාපතිවරයා ඉවත් කර ගත්තේය.[22] රුමේනියාවේ පුරවැසියන්ට ස්කීං සඳහා ඔස්ට්රියාවට නොයන ලෙස රජය විසින් උපදෙස් දෙන ලද අතර, OMV සහ Raiffeisen වැනි ඔස්ට්රියානු සමාගම්වලට එරෙහිව වර්ජනයක් ආරම්භ විය.[23] 2024 දෙසැම්බර් 9 වන දින වන විට, ඔස්ට්රියාව සිය නිෂේධ බලය ඉවත් කර ඇති අතර, එමඟින් රුමේනියාව සහ බල්ගේරියාව 2024 ජනවාරි 1 වන දින ෂෙන්ගන් නිදහස් සංචාරක කලාපයේ කොටසක් වීමට ඉඩ සැලසීය.[24]
හමුදා
[සංස්කරණය]_-_Rossauer-Kaserne_(2).JPG)
ඔස්ට්රියානු සන්නද්ධ හමුදාවන්ගේ (ඔස්ට්රියානු ජර්මානු: බුන්ඩෙෂීර්) මිනිස් බලය ප්රධාන වශයෙන් රඳා පවතින්නේ බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගැනීම මත ය.[25] වයස අවුරුදු දහඅටට ළඟා වූ සහ සුදුසු යැයි සැලකෙන සියලුම පිරිමින් මාස හයක අනිවාර්ය හමුදා සේවයක් කළ යුතු අතර, ඉන් පසුව වසර අටක සංචිත වගකීමක් තිබිය යුතුය. වයස අවුරුදු දහසයේදී පිරිමි සහ ගැහැණු යන දෙදෙනාම ස්වේච්ඡා සේවයට සුදුසුකම් ලබයි.[26] හෘද සාක්ෂියට එකඟව විරෝධය දැක්වීම නීත්යානුකූලව පිළිගත හැකි අතර මෙම අයිතිය ඉල්ලා සිටින අය ඒ වෙනුවට ආයතනිකකරණය කරන ලද මාස නවයක සිවිල් සේවයක් කිරීමට බැඳී සිටිති. 1998 සිට, කාන්තා ස්වේච්ඡා සේවකයින්ට වෘත්තීය සොල්දාදුවන් වීමට අවසර දී ඇත.
බුන්ඩෙෂීර් හි ප්රධාන අංශ වන්නේ ඒකාබද්ධ හමුදා (Streitkräfteführungskommando, SKFüKdo) වන අතර ඒවා ඒකාබද්ධ හමුදා (Landstreitkräfte), ගුවන් හමුදා (Luftstreitkräfte), ජාත්යන්තර මෙහෙයුම් (Internationale Einsätze) සහ විශේෂ බලකායන් (Spezialeinsatzkräfte) වලින් සමන්විත වන අතර, ඒකාබද්ධ මෙහෙයුම් සහාය අණට (Kommando Einsatzunterstützung; KdoEU) සහ ඒකාබද්ධ අණ සහාය මධ්යස්ථානය (Führungsunterstützungszentrum; FüUZ) යාබදව පිහිටා ඇත. ඔස්ට්රියාව ගොඩබිම් සහිත රටක් වන අතර නාවික හමුදාවක් නොමැත.
.jpg)
2012 දී, ඔස්ට්රියාවේ ආරක්ෂක වියදම් එහි දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් ආසන්න වශයෙන් 0.8% කට අනුරූප විය. හමුදාවට දැනට සොල්දාදුවන් 26,000 ක්[27] පමණ සිටින අතර, ඔවුන්ගෙන් 12,000 ක් පමණ බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගන්නා ලද අය වෙති. රාජ්ය නායකයා ලෙස, ඔස්ට්රියානු ජනාධිපතිවරයා නාමිකව සන්නද්ධ හමුදාවන්හි ප්රධානියා වේ. ඔස්ට්රියානු සන්නද්ධ හමුදාවන්හි අණදෙන නිලධාරියා ආරක්ෂක අමාත්යවරයා විසින් ක්රියාත්මක කරනු ලැබේ, 2020 වන විට: ක්ලෝඩියා ටැනර්.
සීතල යුද්ධය අවසන් වූ දා සිට සහ වඩාත් වැදගත් ලෙස ඔස්ට්රියාව සහ එහි නැගෙනහිර බ්ලොක් අසල්වැසියන් (හංගේරියාව සහ හිටපු චෙකොස්ලොවැකියාව) වෙන් කරන පැරණි දැඩි ලෙස ආරක්ෂිත "යකඩ තිරය" ඉවත් කිරීමෙන් පසු, නීතිවිරෝධී සංක්රමණිකයින් විසින් දේශසීමා තරණය කිරීම වැළැක්වීමට උත්සාහ කිරීමේදී ඔස්ට්රියානු හමුදාව ඔස්ට්රියානු දේශසීමා ආරක්ෂකයින්ට සහාය වෙමින් සිටී. 2008 දී හංගේරියාව සහ ස්ලෝවැකියාව යුරෝපා සංගම් ෂෙන්ගන් ප්රදේශයට එක් වූ විට මෙම ආධාර අවසන් විය. ගිවිසුම් රාජ්යයන් අතර "අභ්යන්තර" දේශසීමා පාලනය අහෝසි කිරීම සඳහා සියලු අභිප්රායන් සහ අරමුණු සඳහා. සමහර දේශපාලනඥයන් මෙම මෙහෙයුම දීර්ඝ කරන ලෙස ඉල්ලා ඇත, නමුත් මෙහි නීත්යානුකූලභාවය දැඩි ලෙස මතභේදයට තුඩු දී ඇත. ඔස්ට්රියානු ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට අනුකූලව, සන්නද්ධ හමුදා යෙදවිය හැක්කේ සීමිත අවස්ථා ගණනකදී පමණි, ප්රධාන වශයෙන් රට ආරක්ෂා කිරීමට සහ ස්වාභාවික විපත් වැනි ජාතික හදිසි අවස්ථා වලදී ආධාර කිරීමට.[28] ඒවා භාවිතා කළ හැක්කේ සුවිශේෂී ලෙස සහායක පොලිස් බලකායන් ලෙස පමණි.
ස්ථිර මධ්යස්ථභාවය පිළිබඳ ස්වයං ප්රකාශිත තත්ත්වය තුළ, ඔස්ට්රියාව එක්සත් ජාතීන්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් සාම සාධක හමුදාවේ සහ අනෙකුත් මානුෂීය මෙහෙයුම්වල නියැලීමේ සම්ප්රදායක් ඇත. විශේෂයෙන්, සිවිල් විශේෂඥයින් (උදා: ගලවා ගැනීමේ සුනඛ හසුරුවන්නන්) සමඟ සමීප සබඳතා ඇති සියලුම ස්වේච්ඡා ඒකකයක් වන ඔස්ට්රියානු හමුදා ආපදා සහන ඒකකය (AFDRU) ඉක්මන් (සම්මත යෙදවීමේ කාලය පැය 10) සහ කාර්යක්ෂම SAR ඒකකයක් ලෙස කීර්තියක් භුක්ති විඳියි. වර්තමානයේ, ඔස්ට්රියානු හමුදා විශාල කණ්ඩායම් බොස්නියාවේ සහ කොසෝවෝහි යොදවා ඇත. 2024 ගෝලීය සාම දර්ශකයට අනුව, ඔස්ට්රියාව ලෝකයේ 3 වන සාමකාමී රටයි.[29]
පරිපාලන අංශ
[සංස්කරණය]ඔස්ට්රියාව යනු ෆෙඩරල් රාජ්ය නවයකින් (Austrian German: Bundesländer) සමන්විත ෆෙඩරල් ජනරජයකි.[26] ෆෙඩරල් රාජ්යයන් දිස්ත්රික්ක (Bezirke) සහ ව්යවස්ථාපිත නගර (Statutarstädte) ලෙස උප-බෙදී ඇත. දිස්ත්රික්ක මහ නගර සභා (Gemeinden) ලෙස උප-බෙදී ඇත. ව්යවස්ථාපිත නගරවලට දිස්ත්රික්ක සහ මහ නගර සභා දෙකටම ලබා දී ඇති නිපුණතා ඇත. වියානා නගරයක් සහ ෆෙඩරල් රාජ්යයක් යන දෙකම අද්විතීය වේ. යුරෝපීය කොමිසමේ පරිවර්තන අධ්යක්ෂ ජනරාල්වරයා ෆෙඩරල් රාජ්යයන් පළාත් ලෙස හඳුන්වයි.
| ෆෙඩරල් ජනපදය | අගනුවර | ප්රදේශය
(ව.කි.මී.) |
ජනගහනය
(2017 ජනවාරි 1) |
ජන ඝනත්වය ව.කි.මී | දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය (යුරෝ බිලියන)
(2022 යුරෝස්ටැට්) |
ඒක පුද්ගල දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය |
|---|---|---|---|---|---|---|
 බර්ගන්ලෑන්ඩ්
|
අයිසන්ස්ටැඩ් | 3,965 | 291,942 | 73.6 | 10.454 | 34,900 |
 කරින්තියා
|
ක්ලාගෙන්ෆර්ට් | 9,536 | 561,077 | 58.8 | 24.755 | 43,600 |
 පහල ඔස්ට්රියාව
|
සැන්ක්ට් පෝල්ටන් | 19,178 | 1,665,753 | 86.9 | 71.757 | 41,900 |
 සැල්ස්බර්ග්
|
සලස්බර්ග් | 7,154 | 549,263 | 76.8 | 33.330 | 58,900 |
 ස්ටයිරියා
|
ග්රාස් | 16,401 | 1,237,298 | 75.4 | 56.152 | 44,600 |
 ටයිරෝල්
|
ඉන්ස්බ්රක් | 12,648 | 746,153 | 59.0 | 39.328 | 51,200 |
| ඉහල ඔස්ට්රියාව
|
ලිනස් | 11,982 | 1,465,045 | 122.3 | 76.780 | 50,700 |
| වියානා
|
415 | 1,867,582 | 4,500 | 110.992 | 56,600 | |
| වොරර්ල්බර්ග්
|
බ්රෙජන්ස් | 2,601 | 388,752 | 149.5 | 23.588 | 58,300 |
| [30][31] | ||||||
යොමු කිරීම්
[සංස්කරණය]- ^ Lonnie Johnson 17, 142
- ^ "Bundesministerium für Inneres – Elections Compulsory voting". Bmi.gv.at. 3 November 2007 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්රවේශය 3 January 2009.
- ^ "The Austrian Parliament" (PDF). Parlament.gv.at. 25 April 2022 දින මුල් පිටපත (PDF) වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්රවේශය 22 November 2021.
- ^ "Willkommen beim Österreich Konvent". Konvent.gv.at. 4 January 2009 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 21 November 2008.
- ^ "24 November 2002 General Election Results – Austria Totals". Election Resources on the Internet. 2006. 7 July 2009 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 12 June 2009.
- ^ "October 1st, 2006 General Election Results – Austria Totals". Election Resources on the Internet. 2006. 7 July 2009 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 12 June 2009.
- ^ archive.org
- ^ "Austrian far-right leader Jörg Haider dies in car crash". The Guardian. 11 October 2008. 21 June 2012 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 10 December 2021.
- ^ "Election Resources on the Internet: Federal Elections in Austria – Nationalrat Results Lookup". electionresources.org. 20 October 2021 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 9 December 2021.
- ^ Welle (www.dw.com), Deutsche (17 May 2016). "Austria's Christian Kern sworn in as new chancellor | DW | 17 May 2016". DW.COM. 10 December 2021 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 10 December 2021.
- ^ Welle (www.dw.com), Deutsche (26 January 2017). "Van der Bellen takes office as Austrian president | DW | 26 January 2017". DW.COM. 10 December 2021 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 10 December 2021.
- ^ Welle (www.dw.com), Deutsche (15 October 2017). "Austrian elections: Sebastian Kurz becomes youngest leader". DW.COM. 9 December 2021 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 9 December 2021.
- ^ "Muted protests in Vienna as far-right ministers enter Austria's government". The Guardian (ඉංග්රීසි බසින්). 18 December 2017. 9 December 2021 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 9 December 2021.
- ^ "Austrian government collapses after far-right minister fired". The Guardian (ඉංග්රීසි බසින්). 20 May 2019. 25 November 2020 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 9 December 2021.
- ^ "Austrian elections: support for far-right collapses". The Guardian (ඉංග්රීසි බසින්). 29 September 2019. 9 December 2021 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 9 December 2021.
- ^ Welle (www.dw.com), Deutsche (6 December 2021). "Austria: Karl Nehammer sworn in as new chancellor | DW | 6 December 2021". DW.COM. 12 April 2022 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 10 December 2021.
- ^ red, ORF at/Agenturen (2025-03-03). "Dreierkoalition: Neue Regierung angelobt". news.ORF.at (ජර්මන් බසින්). සම්ප්රවේශය 2025-03-03.
- ^ "Austria's Permanent Neutrality". New Austrian Information. 16 December 2015. 13 February 2021 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 4 February 2021.
- ^ "Chapter XXVI: Disarmament – No. 9 Treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons". United Nations Treaty Collection. 6 July 2019. 6 August 2019 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 8 August 2019.
- ^ "122 countries adopt 'historic' UN treaty to ban nuclear weapons". CBC News. 7 July 2017. 14 August 2019 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 8 August 2019.
- ^ "Austria blocks Schengen accession of Romania and Bulgaria, while Croatia gets green light". euronews. 9 December 2022. 10 February 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 17 February 2023.
- ^ "Romania Recalls Ambassador Hurezeanu From Austria. MAE: Relations Will Be Diminished". Romania Journal. 9 December 2022. 17 February 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 17 February 2023.
- ^ "Romanians started boycott against Austrian companies". The Conservative. 21 December 2022. 17 February 2023 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 17 February 2023.
- ^ Jochecová, Ketrin (2024-12-12). "Romania and Bulgaria get the Schengen green light". Politico. සම්ප්රවේශය 2024-12-17.
- ^ Prodhan, Georgina (20 January 2013). "Neutral Austria votes to keep military draft". Reuters. 8 February 2021 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 4 February 2021.
- ^ a b "Austria". The World Factbook. Central Intelligence Agency. 14 May 2009. 10 January 2021 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 31 May 2009.
- ^ "Defence Data". europa.eu. 3 June 2014 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 4 April 2014.
- ^ "Austria 1920 (reinst. 1945, rev. 2013)". Constitute. 2 April 2015 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 17 March 2015.
- ^ "2024 Global Peace Index" (PDF).
- ^ "Eurostat – Data Explorer". 6 October 2014 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්රවේශය 19 October 2011.
- ^ "Statistik Austria – Bevölkerung zu Jahresbeginn 2002–2017 nach Gemeinden (Gebietsstand 1.1.2017)". 22 March 2018 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 9 July 2018.