උරුගුවේ ආර්ථිකය


1991 දී, උද්ධමනය සමනය කිරීම සඳහා වැටුප් වන්දි ලබා ගැනීම සඳහා සහ ලුයිස් ඇල්බර්ටෝ ලැකල්ගේ රජය විසින් අපේක්ෂා කරන ලද පෞද්ගලීකරණයට විරුද්ධ වීම සඳහා වැඩ වර්ජනවල වැඩිවීමක් රට තුළ දක්නට ලැබුණි. 1992 දී මහා වැඩ වර්ජනයක් කැඳවන ලද අතර, ජනමත විචාරණයෙන් පෞද්ගලීකරණ ප්රතිපත්තිය පුළුල් ලෙස ප්රතික්ෂේප කරන ලදී.[1] 1994 සහ 1995 දී, විදේශ වෙළඳාම ලිහිල් කිරීම හේතුවෙන් ඇති වූ ආර්ථික දුෂ්කරතාවන්ට උරුගුවේ මුහුණ දුන් අතර එමඟින් වෙළඳ හිඟය වැඩි විය.[2] මොන්ටෙවීඩියෝ ගෑස් සමාගම සහ ප්ලූනා ගුවන් සේවය පෞද්ගලික අංශයට පවරන ලද නමුත් 1996 දී පෞද්ගලීකරණයේ වේගය මන්දගාමී විය. 1999 සහ 2002 අතර උරුගුවේ ප්රධාන ආර්ථික හා මූල්ය අර්බුදයකට මුහුණ දුන්නේය, ප්රධාන වශයෙන් ආර්ජන්ටිනාවේ ආර්ථික ගැටලු නිසා ඇති වූ බලපෑමකි.[3] ආර්ථිකය 11% කින් හැකිලී ගිය අතර විරැකියාව 14–21% දක්වා ඉහළ ගියේය.[4][3]
2004 දී, බැට්ල් රජය ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදල (IMF) සමඟ ඩොලර් බිලියන 1.1 ක වසර තුනක ස්ථාවර ගිවිසුමක් අත්සන් කළ අතර, එමඟින් රට සැලකිය යුතු ප්රාථමික මූල්ය අතිරික්තයක්, අඩු උද්ධමනයක්, බාහිර ණය සැලකිය යුතු ලෙස අඩු කිරීම සහ තරඟකාරිත්වය වැඩි දියුණු කිරීම සහ විදේශ ආයෝජන ආකර්ෂණය කර ගැනීම සඳහා නිර්මාණය කර ඇති ව්යුහාත්මක ප්රතිසංස්කරණ කිහිපයකට කැප විය.[3] උරුගුවේ ණය කලින් ආපසු ගෙවීමෙන් පසු 2006 දී ගිවිසුම අවසන් කළ නමුත් ප්රතිපත්තිමය බැඳීම් ගණනාවක් පවත්වා ගෙන ගියේය.[3] 2005 මාර්තු මාසයේදී රජය භාරගත් වාස්කේස්, සමාජ සංවර්ධන අමාත්යාංශය නිර්මාණය කළ අතර, සමාජ හදිසි අවස්ථාව ආමන්ත්රණය කිරීම සඳහා ඩොලර් මිලියන 240 ක ජාතික සැලැස්මක් (PANES) සමඟ රටේ දරිද්රතා අනුපාතය අඩු කිරීමට උත්සාහ කළ අතර, එමඟින් අන්ත දරිද්රතාවයෙන් පෙළෙන නිවාස 100,000 කට වැඩි පිරිසකට ආසන්න වශයෙන් ඩොලර් 75 ක මාසික කොන්දේසි සහිත මුදල් හුවමාරුවක් ලබා දෙන ලදී. ඒ වෙනුවට, ප්රතිලාභ ලබන අය ප්රජා වැඩවලට සහභාගී වීමට, ඔවුන්ගේ දරුවන් දිනපතා පාසල් යන බව සහතික කිරීමට සහ නිතිපතා සෞඛ්ය පරීක්ෂාවන් සිදු කිරීමට අවශ්ය විය.[3]
2001 ආර්ජන්ටිනාවේ ණය පැහැර හැරීමෙන් පසුව, උරුගුවේ ආර්ථිකයේ මිල ගණන්, බොහෝ විදේශීය වෙළෙඳපොළවල මිල අධික වූ තොරතුරු තාක්ෂණය සහ ගෘහ නිර්මාණ විශේෂඥතාව ඇතුළු විවිධ සේවාවන් අපනයනය කළ හැකි බවට පත් කළේය.[5] ෆ්රෙන්ට් ඇම්ප්ලියෝ රජය, උරුගුවේහි බාහිර ණය සඳහා ගෙවීම් දිගටම කරගෙන යන අතරතුර,[6] දරිද්රතාවය සහ විරැකියාව පිළිබඳ පුළුල් ගැටළු වලට පහර දීම සඳහා හදිසි සැලැස්මක් ද ක්රියාත්මක කළේය.[7] 2004-2008 කාලය තුළ ආර්ථිකය වාර්ෂිකව 6.7% ක අනුපාතයකින් වර්ධනය විය.[8] ආර්ජන්ටිනාව සහ බ්රසීලය මත යැපීම අඩු කිරීම සඳහා උරුගුවේ අපනයන වෙළඳපොළවල් විවිධාංගීකරණය කර ඇත.[8] 2002 දී 33% සිට 21.7% දක්වා දරිද්රතාවය අඩු කරන ලද අතර, අන්ත දරිද්රතාවය 3.3% සිට 1.7% දක්වා පහත වැටුණි.[8]
2007 සහ 2009 අතර, තාක්ෂණික වශයෙන් අවපාතයකට මුහුණ නොදුන් ඇමරිකානු මහාද්වීපයේ එකම රට උරුගුවේ විය (අඛණ්ඩව කාර්තු දෙකක් පහළට).[9] 2010 දෙසැම්බර් මාසයේදී විරැකියාව 5.4% ක වාර්තාගත අවම අගයකට ළඟා වූ අතර 2011 ජනවාරි මාසයේදී එය 6.1% දක්වා ඉහළ ගියේය.[10] විරැකියාව තවමත් අඩු මට්ටමක පවතින අතර, IMF විසින් උද්ධමනකාරී පීඩනයන්හි වැඩිවීමක් නිරීක්ෂණය කරන ලදී,[11] සහ 2010 පළමු භාගය සඳහා උරුගුවේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය 10.4% කින් ප්රසාරණය විය.[12] IMF ඇස්තමේන්තු වලට අනුව, 2010 දී උරුගුවේ 8% ත් 8.5% ත් අතර සැබෑ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ වර්ධනයක් අත්කර ගැනීමට ඉඩ තිබුණි, ඉන්පසු 2011 දී 5% ක වර්ධනයක් සහ ඊළඟ වසරවලදී 4% ක් විය.[11] අඛණ්ඩ අඛණ්ඩ වර්ධනයේ කාල පරිච්ඡේද පහකින් පසුව, 2010 දෙවන කාර්තුවේදී දළ රාජ්ය අංශයේ ණය හැකිලී, ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 21.885 ක් වූ අතර, එය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 59.5% ට සමාන වේ.[13]
2024 දී ගෝලීය නවෝත්පාදන දර්ශකයේ උරුගුවේ 62 වන ස්ථානයට පත්විය.[14] 2003 සිට වෘත්තීය සමිති සාමාජිකයින් සංඛ්යාව හතර ගුණයකින් වැඩි වී ඇති අතර, 2015 දී මිලියන 1.5 ක වැඩ කරන ජනගහනයක් සඳහා 110,000 සිට 400,000 දක්වා වැඩි වී ඇත.[15] ජාත්යන්තර වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයට අනුව, උරුගුවේ "ප්රධාන ILO කම්කරු සම්මුතීන් අටම අනුමත කර ඇත".[16] 2013 දෙසැම්බර් 11 වන දින හිටපු ජනාධිපති ජෝස් "පෙපේ" මුජිකා විසින් කංසා වර්ධනය, භාවිතය සහ විකිණීම නීතිගත කරන ලද අතර, එමඟින් උරුගුවේ මරිජුවානා සම්පූර්ණයෙන්ම නීතිගත කළ ලොව පළමු රට බවට පත්විය. එම දිනයේදීම උරුගුවේ සෙනෙට් සභාවේදී නීතිය අනුමත කිරීමට ඡන්ද 16 ක් සහ විරුද්ධව ඡන්ද 13 ක් ලැබුණි.
කෘෂිකර්මය
[සංස්කරණය]
2010 දී, උරුගුවේ අපනයන-අභිමුඛ කෘෂිකාර්මික අංශය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 9.3% කට දායක වූ අතර ශ්රම බලකායෙන් 13% ක් සේවයේ යොදවා ඇත.[17] උරුගුවේ කෘෂිකර්ම හා පශු සම්පත් අමාත්යාංශයේ නිල සංඛ්යාලේඛනවලින් පෙනී යන්නේ උරුගුවේහි මස් සහ බැටළු ගොවිතැන භූමියෙන් 59.6% ක් අත්පත් කරගෙන ඇති බවයි. ගව අභිජනනය කිරි, ආහාර සහ සහල් වැනි භෝග සමඟ භෝග භෝග සමඟ වෙනත් ගොවිපල ක්රියාකාරකම් සමඟ සම්බන්ධ වූ විට ප්රතිශතය තවදුරටත් 82.4% දක්වා වැඩි වේ.[18]
FAOSTAT ට අනුව, උරුගුවේ ලොව විශාලතම සෝයා බෝංචි (9 වන ස්ථානය), ලොම් (12 වන ස්ථානය), අශ්ව මස් (14 වන ස්ථානය), මී මැස්සන් (14 වන ස්ථානය) සහ ක්වින්ස් (17 වන ස්ථානය) නිෂ්පාදකයින්ගෙන් එකකි. බොහෝ ගොවිපලවල් (39,120 න් 25,500) පවුල් කළමනාකරණය යටතේ සිදු කරනු ලැබේ; හරක් මස් සහ ලොම් ඔවුන්ගෙන් 65% ක් සඳහා ප්රධාන ක්රියාකාරකම් සහ ප්රධාන ආදායම් මාර්ගය නියෝජනය කරයි, ඉන්පසු එළවළු ගොවිතැන 12%, කිරි ගොවිතැන 11%, ඌරන් 2% සහ කුකුළු මස් ද 2% වේ.[18] හරක් මස් රටේ ප්රධාන අපනයන භාණ්ඩය වන අතර එය 2006 දී ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 1 කට වඩා වැඩි විය.[18]
2007 දී, උරුගුවේ හි ගව පට්ටි මිලියන 12 ක් සිටි අතර, එය ඒක පුද්ගල ගවයින් සංඛ්යාව වැඩිම රට බවට පත් කළේය. 3.8 ක්.[18] කෙසේ වෙතත්, 54% ක් ගොවීන්ගෙන් 11% ක් අත ඇති අතර, ඔවුන්ට අවම වශයෙන් 500 ක් ඇත. අනෙක් අන්තයේදී, ගොවීන්ගෙන් 38% ක් කුඩා ඉඩම් සූරාකන අතර සාමාන්යයෙන් 100 කට වඩා අඩු රංචු ඇත.[18]
සංචාරක ව්යාපාරය
[සංස්කරණය]
උරුගුවේ සංචාරක කර්මාන්තය එහි ආර්ථිකයේ වැදගත් කොටසකි. 2012 දී, මෙම අංශය රැකියා 97,000 ක් සහ (සෘජුව සහ වක්රව) දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 9% ක් සඳහා වගකිව යුතු බවට ඇස්තමේන්තු කර ඇත.[19] උරුගුවේ යනු එහි ජනගහනයට සාපේක්ෂව වැඩිම සංචාරකයින් ලැබෙන ලතින් ඇමරිකානු රටයි. 2023 දී, සංචාරකයින් මිලියන 3.8 ක් උරුගුවේ වෙත ඇතුළු වූ අතර, ඉන් බහුතරය ආර්ජන්ටිනාවන් සහ බ්රසීලියානුවන් වූ අතර, පසුව චිලී ජාතිකයන්, පැරගුවේ ජාතිකයන්, ඇමරිකානුවන් සහ විවිධ ජාතීන්ට අයත් යුරෝපීයයන් විය.[20]

උරුගුවේ සංස්කෘතික අත්දැකීම් අතර කොලෝනියා ඩෙල් සැක්රමෙන්ටෝ හි දක්නට ලැබෙන පරිදි, රටේ යටත් විජිත උරුමය ගවේෂණය කිරීම ඇතුළත් වේ. ඓතිහාසික ස්මාරක අතර ටොරස් ගාර්ෂියා කෞතුකාගාරය සහ එස්ටැඩියෝ සෙන්ටෙනාරියෝ ඇතුළත් වේ. උරුගුවේ හි ප්රධාන ස්වාභාවික ආකර්ෂණයන්ගෙන් එකක් වන්නේ පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ ය. පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ උරුගුවේ ගිනිකොනදිග වෙරළට ඔබ්බෙන් කුඩා අර්ධද්වීපයක පිහිටා ඇත. එහි වෙරළ තීරයන් මන්සා නොහොත් හීලෑ (ගංගා) පැත්ත සහ බ්රාවා නොහොත් රළු (සාගර) පැත්ත ලෙස බෙදා ඇත. පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ මැල්ඩොනාඩෝ නගරයට යාබදව පිහිටා ඇති අතර, වෙරළ තීරයේ එහි ඊසාන දෙසින් ලා බාරා සහ ජෝස් ඉග්නාසියෝ යන කුඩා නිවාඩු නිකේතන දක්නට ලැබේ.[21]
ප්රවාහනය
[සංස්කරණය]

මොන්ටෙවීඩියෝ වරාය ප්රධාන බහාලුම් පර්යන්ත වරායන්ගෙන් එකකි; එය වාර්ෂිකව බහාලුම් මිලියන 1.1 කට වඩා හසුරුවයි.[22] එහි වරායට මීටර් 14 ක නැව් ප්රමාණයක් හැසිරවිය හැකිය (අඩි 46) යාත්රා. දොඹකර නවයක් පැයකට චලනයන් 80 සිට 100 දක්වා ඉඩ සලසයි.[22] නුවෙවා පැල්මිරා වරාය ප්රධාන කලාපීය වෙළඳ භාණ්ඩ හුවමාරු ස්ථානයක් වන අතර පුද්ගලික සහ රජය විසින් පවත්වාගෙන යනු ලබන පර්යන්ත දෙකම ඇත.[23]
ගුවන්
[සංස්කරණය]කැරස්කෝ ජාත්යන්තර ගුවන්තොටුපළ මුලින් 1947 දී විවෘත කරන ලද අතර 2009 දී ගුවන්තොටුපළ හිමිකරු සහ ක්රියාකරු වන පුවර්ටා ඩෙල් සූර්, ඩොලර් මිලියන 165 ක ආයෝජනයකින් ඉඩකඩ සහිත නව මගී පර්යන්තයක් සමඟ පවතින පහසුකම් පුළුල් කිරීමට සහ නවීකරණය කිරීමට රෆායෙල් විනෝලි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීන් පත් කළේය.[24][25] ගුවන්තොටුපළට වසරකට පරිශීලකයින් මිලියන 4.5 ක් දක්වා හැසිරවිය හැකිය.[24] ප්ලූනා උරුගුවේ ධජ වාහකයා වූ අතර එහි මූලස්ථානය කැරස්කෝ හි පිහිටා තිබුණි.[26][27]
මැල්ඩොනාඩෝ දෙපාර්තමේන්තුවේ පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ සිට කිලෝමීටර් 15 ක් (සැතපුම් 9.3) ක් දුරින් පිහිටි පුන්ටා ඩෙල් එස්ටේ ජාත්යන්තර ගුවන්තොටුපළ, උරුගුවේහි දෙවන කාර්යබහුලම ගුවන් පර්යන්තය වන අතර එය උරුගුවේ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පී කාලෝස් ඔට් විසින් ඉදිකරන ලද්දකි. එය 1997 දී විවෘත කරන ලදී.[23]
ඉඩම්
[සංස්කරණය]දුම්රිය ප්රවාහනය සහ දුම්රිය මාර්ග ජාලය නඩත්තු කිරීම භාරව සිටින ස්වාධීන ආයතනය වන්නේ ෆෙරෝකැරිල්ස් ඩෙල් එස්ටේඩෝ පරිපාලනයයි. උරුගුවේහි කිලෝමීටර් 1,200 (සැතපුම් 750) ක් පමණ මෙහෙයුම් දුම්රිය මාර්ගයක් ඇත.[17] 1947 වන තෙක් දුම්රිය පද්ධතියෙන් 90% ක් පමණ බ්රිතාන්ය සතු විය.[28] 1949 දී රජය විදුලි ට්රෑම් රථ සහ මොන්ටෙවීඩියෝ ජල වැඩ සමාගම සමඟ දුම්රිය මාර්ග ජනසතු කළේය.[28] කෙසේ වෙතත්, 1985 දී, "ජාතික ප්රවාහන සැලැස්ම" යෝජනා කළේ මගී දුම්රිය අලුත්වැඩියා කිරීමට සහ නඩත්තු කිරීමට ඉතා මිල අධික බවයි.[28] භාණ්ඩ ප්රවාහන දුම්රිය දිගටම පවතිනු ඇත, නමුත් බස් ප්රවාහනය සංචාරකයින් සඳහා "ආර්ථික" විකල්පය බවට පත් විය.[28] පසුව 1988 දී මගී සේවය නතර කරන ලදී.[28] කෙසේ වෙතත්, මොන්ටෙවීඩියෝ වෙත දුම්රිය මගී මගී සේවාව 1993 දී නැවත ආරම්භ කරන ලද අතර දැන් තදාසන්න මාර්ග තුනකින් සමන්විත වේ.

මතුපිට මාර්ග මොන්ටෙවීඩියෝ රටේ අනෙකුත් නාගරික මධ්යස්ථාන, දේශසීමාවට සහ අසල්වැසි නගරවලට යන ප්රධාන මහාමාර්ග සමඟ සම්බන්ධ කරයි. බොහෝ තාර නොදැමූ මාර්ග ගොවිපලවල් සහ කුඩා නගර සම්බන්ධ කරයි. 1990 ගණන්වල සහ 2000 ගණන්වල අගභාගයේදී මර්කෝසූර් (දකුණු පොදු වෙළඳපොළ) පිහිටුවන ලද දා සිට ගොඩබිම් වෙළඳාම කැපී පෙනෙන ලෙස වැඩි වී ඇත.[29] රටේ බොහෝ දේශීය භාණ්ඩ ප්රවාහන සහ මගී සේවාව දුම්රිය මාර්ගයෙන් නොව මාර්ගයෙන් සිදු කෙරේ. අගනුවර සහ දේශසීමා ප්රදේශ අසල්වැසි රටවලට සම්බන්ධ කරමින් රට තුළ ජාත්යන්තර බස් සේවා කිහිපයක් ඇත.[30][31] මේවාට ආර්ජන්ටිනාවේ ගමනාන්ත 17ක්,[note 1] බ්රසීලයේ ගමනාන්ත 12ක්[note 2] සහ චිලී සහ පැරගුවේ අගනගර ඇතුළත් වේ.[32]
විදුලි සංදේශ
[සංස්කරණය]අනෙකුත් බොහෝ ලතින් ඇමරිකානු රටවලට වඩා විදුලි සංදේශ කර්මාන්තය වඩාත් දියුණු වී ඇති අතර, 1997 දී සම්පූර්ණ ඩිජිටල් දුරකථන ආවරණයක් ලබා ගත් ඇමරිකානු මහාද්වීපයේ පළමු රට එයයි. මෙම පද්ධතිය රජය සතු වන අතර, 1990 ගණන්වල සිට එය අර්ධ වශයෙන් පෞද්ගලීකරණය කිරීමට මතභේදාත්මක යෝජනා තිබේ.[33]
ජංගම දුරකථන වෙළඳපොළ රජයට අයත් ANTEL සහ පුද්ගලික සමාගම් දෙකක් වන Movistar සහ Claro විසින් බෙදා ගනු ලැබේ. ANTEL උරුගුවේ ජංගම දුරකථන මාර්ගවලින් 49% ක් වන විශාලතම වෙළඳපල කොටස හිමි කර ගනී.[34] ANTEL 2019 අප්රේල් මාසයේදී වාණිජ 5G ජාලයක් දියත් කර ඇත.[35] තවමත් අඛණ්ඩ සංවර්ධනයක් සහිතව.[36] Movistar සහ Claro සතුව ඇත්තේ පිළිවෙලින් 30% සහ 21% ක් පමණි.[37] 2023–2024 කාලය තුළ ගූගල් සෙවුම් යන්ත්රය මුළු සෙවුම් යන්ත්ර වෙළඳපල කොටසෙන් 95% ක් විය.[38]
බලශක්තිය
[සංස්කරණය]2010 දී, උරුගුවේ බලශක්ති, පතල් හා කර්මාන්ත අමාත්යාංශය පුනර්ජනනීය බලශක්ති ප්රවර්ධනය පිළිබඳ නියෝගය 354 අනුමත කළේය.[39] 2021 දී, ස්ථාපිත පුනර්ජනනීය විදුලිය අනුව, උරුගුවේ ජල විදුලිය මෙගාවොට් 1,538 ක්, සුළං බලය මෙගාවොට් 1,514 ක් (ලෝකයේ 35 වන විශාලතම), සූර්ය බලය මෙගාවොට් 258 ක් (ලෝකයේ 66 වන විශාලතම) සහ ජෛව ස්කන්ධයෙන් මෙගාවොට් 423 ක් ලබා ගත්තේය.[40] 2023 දී, උරුගුවේ විදුලියෙන් 98% ක් පුනර්ජනනීය බලශක්තියෙන් පැමිණේ.[41] වසර දහයකටත් අඩු කාලයක් ගත වූ සහ රජයේ අරමුදල් නොමැතිව සිදු වූ නාටකාකාර මාරුව විදුලි පිරිවැය අඩු කළ අතර රටේ කාබන් පියසටහන අඩු කළේය.[42][43] බොහෝ විදුලි බලය ජල විදුලි පහසුකම් සහ සුළං උද්යාන වලින් පැමිණේ. උරුගුවේ තවදුරටත් විදුලිය ආනයනය නොකරයි.[44] 2022 දී, රටේ මුළු කාබන් ඩයොක්සයිඩ් විමෝචනයෙන් 49% ක් ඩීසල් ඉන්ධන දහනය කිරීමෙන් ද, පසුව පෙට්රල් දහනය කිරීමෙන් ද, 25% ක කොටසක් ලබා ගත්තේය.[45]
සටහන්
[සංස්කරණය]- ^ Namely, Bell Ville, Buenos Aires, Concepción del Uruguay, Concordia, Entre Ríos, Córdoba, Gualeguaychú, Mendoza, Paraná, Rio Cuarto, Rosario, San Francisco, San Luis, Santa Fe, Tigre, Venado Tuerto, Villa María, and Villa Mercedes
- ^ Namely Camboriú, Curitiba, Florianópolis, Jaguarão, Joinville, Pelotas, Porto Alegre, Quaraí, São Gabriel, São Paulo, Santa Maria, and Santana do Livramento.(Santana do Livramento has open borders with the Uruguayan city of Rivera. There are no physical barriers or immigration checkpoints inhibiting movement between or within the two contiguous cities, despite each one belonging to separate national jurisdictions.)
යොමු කිරීම්
[සංස්කරණය]- ^ Molano, Walter (August 1997). "The Political Economy of Privatization: Uruguay's Attempt to Divest Administration Nacional de Telecomunicaciones del Uruguay (ANTEL)" (PDF). Banco Central del Uruguay. New York: 2, 12.
- ^ "Uruguayan Trade Deficit Hits Record High in 1994". Latin American Data Base. 16 March 1995. ISSN 1060-4189 – via University of New Mexico UNM Digital Repository.
- ^ a b c d e Meyer, Peter J. (4 January 2010). "Uruguay: Political and Economic Conditions and U.S. Relations" (PDF). Congressional Research Service. 8 February 2010 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්රවේශය 24 February 2011.
- ^ "Uruguay: Recent Economic Developments" (PDF). International Monetary Fund (1). Washington, D.C.: 4 March 2001.
- ^ Stewart, Diego (May 2005). "Building out: Uruguay exports architectural services to India and Latin America". Latin Trade. 16 July 2012 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්රවේශය 11 August 2007.
- ^ "Uruguay's Frente Amplio: From Revolution to Dilution". 24 February 2008 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී.
- ^ "Uruguay Country Profile". BBC News. 26 October 2010. 24 February 2011 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 23 February 2011.
- ^ a b c "Uruguay Brief". World Bank. 30 April 2011 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 25 February 2011.
- ^ "Uruguay's record-setting economic growth streak". The Economist. 28 March 2018. ISSN 0013-0613. 2 October 2019 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 27 October 2019.
- ^ "Uruguay Rate Rise 'Strong Signal,' Bergara, Lorenzo Say". Reuters. 31 March 2011. 23 June 2011 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 29 April 2011.
- ^ a b "IMF anticipates 'soft-landing' of Uruguay's economy in next two years". MercoPress. 17 December 2010. 28 December 2010 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 23 February 2011.
- ^ Faries, Bill (15 September 2010). "Uruguay's GDP Rose 10.4% in Second quarter From Year Before on Transport". Bloomberg. 29 April 2011 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්රවේශය 2 December 2010.
- ^ "Uruguay's debt/GDP ratio down after five quarters running increases". MercoPress. 24 December 2010 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 23 February 2011.
- ^ World Intellectual Property Organization (2024). Global Innovation Index 2024: Unlocking the Promise of Social Entrepreneurship (ඉංග්රීසි බසින්). World Intellectual Property Organization. p. 18. doi:10.34667/tind.50062. ISBN 978-92-805-3681-2. සම්ප්රවේශය 2024-10-06.
- ^ Rico, Salina (February 2022). "Uruguay 2021 Investment Climate Statement" (PDF). Cámara de Comercio Uruguay Estados Unidos. 11. Labor Policies and Practices.
- ^ "Internationally Recognised Core Labour Standards In Uruguay" (PDF). International Trade Union Confederation: 1. April 2012.
- ^ a b Central Intelligence Agency (2016). "Uruguay". The World Factbook. Langley, Virginia: Central Intelligence Agency. සම්ප්රවේශය 1 January 2017.
- ^ a b c d e "Uruguay has 3.8 cattle per capita, highest in the world". MercoPress. 30 July 2007. 24 December 2010 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 24 February 2011.
- ^ "Uruguay XXI" (PDF). Uruguay XXI. 7 September 2017 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්රවේශය 18 July 2018.
- ^ "Uruguay recibió más de tres millones ochocientos mil turistas en el 2023" [Uruguay received more than three million eight hundred thousand tourists in 2023]. Ministerio de Turismo (ස්පාඤ්ඤ බසින්). 2024-01-17 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්රවේශය 2024-05-09.
- ^ Singer, Paola (6 November 2008). "José Ignacio, an Uruguayan Resort Town That's Chic, but So Far Not Famous". The New York Times. 19 July 2018 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 17 September 2017 – via NYTimes.com.
- ^ a b "Montevideo port becomes most advanced container terminal in South America". MercoPress. 14 October 2009. 3 January 2011 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 25 February 2011.
- ^ a b "Logistics, infrastructure and communications". Uruguay XXI. 1 May 2011 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්රවේශය 25 February 2011.
- ^ a b "General Information". Aeropuerto de Carrasco. 19 March 2011 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්රවේශය 25 February 2011.
- ^ "New Carrasco terminal among the "most beautiful airports in the world"". MercoPress. 8 February 2010. 26 December 2010 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 25 February 2011.
- ^ "Pluna: reunión de conciliación entre el Estado y Leadgate" [Pluna: conciliation meeting between the State and Leadgate]. Espectador.com. 8 September 2009. 21 August 2013 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්රවේශය 9 July 2010. "La reunión estaba fijada en la sede de Pluna en Carrasco,"
- ^ "Offices and call centre". PLUNA. 22 July 2012 දින මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂණය කරන ලදී. සම්ප්රවේශය 13 May 2010.
- ^ a b c d e "Uruguay's Railroad Makes a Comeback". Ola Uruguay Real Estate and Investments. 29 March 2010 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 25 February 2011.
- ^ "Geoportal MTOP". geoportal.mtop.gub.uy. 14 August 2018 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 14 August 2018.
- ^ "Viajeros!". viajeros.com.uy. 14 August 2018 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 14 August 2018.
- ^ "Omnibus Interior – Catálogo de Datos Abiertos". catalogodatos.gub.uy. 14 August 2018 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 14 August 2018.
- ^ "Horarios y Destinos". www.trescruces.com.uy. November 2016. 14 August 2018 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 14 August 2018.
- ^ "Uruguay privatization scheme jolted by opposition". UPI (ඉංග්රීසි බසින්). 14 January 2019 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 13 January 2019.
- ^ Popov, Andrey (November 2023). "Mobile Network Experience Report". Opensignal. සම්ප්රවේශය 19 October 2024.
- ^ Tomás, Juan Pedro (2024-05-31). "Antel reaches 300 5G sites in Uruguay, targets 500 by 2025". RCR Wireless News (ඇමෙරිකානු ඉංග්රීසි බසින්). සම්ප්රවේශය 2024-10-19.
- ^ Srikapardhi (5 August 2023). "Antel Continues Expansion of 5G Network to More Areas". TelecomTalk (ඇමෙරිකානු ඉංග්රීසි බසින්). සම්ප්රවේශය 2024-10-19.
- ^ "Uruguay Telecommunications". International Trade Administration (ඉංග්රීසි බසින්). 2023-06-10. සම්ප්රවේශය 2024-10-19.
- ^ "Search Engine Market Share Uruguay". StatCounter Global Stats (ඉංග්රීසි බසින්). සම්ප්රවේශය 2024-10-19.
- ^ "Energy system of Uruguay". International Energy Agency (බ්රිතාන්ය ඉංග්රීසි බසින්). සම්ප්රවේශය 2024-10-19.
- ^ Lebedys, Arvydas; Akande, Dennis; Coënt, Nicolas; Elhassan, Nazik; Escamilla, Gerardo; Arkhipova, Iana; Whiteman, Adrian (2022). "Renewable Energy Statistics 2022" (PDF) (ඉංග්රීසි, ප්රංශ, and ස්පාඤ්ඤ බසින්). Abu Dhabi: International Renewable Energy Agency (IRENA). pp. 7, 15, 22, 33. 9 October 2022 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත (PDF). සම්ප්රවේශය 5 August 2022.
- For: hydropower, p. 7; wind, p. 15; solar, p. 22; biomass, p. 33
- ^ Meadows, Sam (2023-12-27). "Uruguay's green power revolution: rapid shift to wind shows the world how it's done". The Guardian (බ්රිතාන්ය ඉංග්රීසි බසින්). ISSN 0261-3077. සම්ප්රවේශය 2024-10-19.
- ^ Watts, Jonathan (3 December 2015). "Uruguay makes dramatic shift to nearly 95% electricity from clean energy". The Guardian (බ්රිතාන්ය ඉංග්රීසි බසින්). ISSN 0261-3077. 6 March 2017 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 18 February 2016.
- ^ Todd, Sarah (6 December 2015). "Uruguay is now generating 95% of its electricity from renewable energy". Quartz (ඇමෙරිකානු ඉංග්රීසි බසින්). 8 February 2016 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 18 February 2016.
- ^ MacDonald, Fiona (4 December 2015). "Uruguay has shifted to getting 95% of its electricity from renewables in less than 10 years". ScienceAlert. 16 February 2016 දින පැවති මුල් පිටපත වෙතින් සංරක්ෂිත පිටපත. සම්ප්රවේශය 18 February 2016.
- ^ "Uruguay logra más de 90% de energías renovables en la matriz eléctrica en un contexto de más de tres años de sequía" [Uruguay achieves over 90% renewable energy in its electricity matrix amid more than three years of drought]. Ministerio de Industria, Energía y Minería (ස්පාඤ්ඤ බසින්). සම්ප්රවේශය 2024-10-19.