උතුරු සුලවේසි පළාත, ඉන්දුනීසියාව
උතුරු සුලවේසි ( ඉන්දුනීසියානු: Sulawesi Utara ) යනු ඉන්දුනීසියාවේ පළාතකි . එය ප්රධාන වශයෙන් සුලවේසි දූපතේ මිනහාසා අර්ධද්වීපයේ, පිලිපීනයට දකුණින් සහ මැලේසියාවේ සබාහි ගිනිකොන දෙසින් පිහිටා ඇති නමුත් මිනහාසා අර්ධද්වීපය සහ දකුණු පිලිපීනය අතර පිහිටා ඇති විවිධ කුඩා දූපත් සමූහයන් ද ඇතුළත් වේ. එය පිලිපීනයේ ඩාවෝ ඔක්සිඩෙන්ටල් පළාත සහ උතුරින් සොක්ස්ක්සාර්ගන් ප්රදේශ, නැගෙනහිරින් මලුකු මුහුද, බටහිරින් ගොරොන්ටාලෝ (එහි එකම ගොඩබිම් මායිම) සහ සෙලෙබෙස් මුහුද සහ නිරිත දෙසින් ටොමිනි බොක්ක සමඟ මායිම් වේ. පළාතේ දුරම ප්රමාණය, උතුරින් පිටත හා හුදකලා වූ මියැන්ගාස් දූපත, පිලිපීනය සමඟ රටේ එකම සහ එකම මායිම ඇති ඉන්දුනීසියාවේ උතුරු කෙළවරේ දූපතයි.
පළාතේ වර්ග ප්රමාණය වර්ග කිලෝමීටර 14,500.28 කි, සහ 2010 සංගණනයට අනුව එහි ජනගහනය 2,270,596 ක් විය; මෙය 2020 සංගණනයේදී 2,621,923 දක්වා ඉහළ ගිය අතර, 2023 මැද භාගය වන විට නිල ඇස්තමේන්තුව 2,681,540 ක් විය (පිරිමින් 1,369,850 ක් සහ කාන්තාවන් 1,311,690 ක් ඇතුළත්).
පළාතේ අගනුවර සහ විශාලතම නගරය වන්නේ මනාඩෝ වන අතර එය පළාතේ ප්රධාන දොරටුව සහ ආර්ථික මධ්යස්ථානය ද වේ. පළාතේ උතුරු (මිනාහසා) අර්ධයේ ටොමොහොන් සහ බිටුං සහ දකුණු (බොලාං මොන්ගොන්ඩෝ) අර්ධයේ කොටමොබාගු යන අනෙකුත් ප්රධාන නගරවලට ඇතුළත් වේ. 1,112–1,995 metres (3,648–6,545 ft) දක්වා උන්නතාංශයක් සහිත කඳු 41 ක් ඇත. පළාතේ බොහෝ භූ විද්යාත්මක තත්ත්වයන් ප්රධාන වශයෙන් තරුණ ගිනිකඳු කලාප වලින් සමන්විත වන අතර, බොහෝ පිපිරීම් සහ මධ්යම මිනාහාසා, බොලාං මොන්ගොන්ඩෝ සහ සංගිහේ දූපත් අලංකාර කරන බොහෝ ක්රියාකාරී ගිනිකඳු කේතු ඇත.
අතීතයේ උතුරු සුලවේසි යනු කුළුබඩු, සහල් සහ රත්රන් වලින් පිරුණු විභව ප්රදේශයක් වූ අතර එය පෘතුගීසි, ස්පාඤ්ඤ, ලන්දේසි සහ මෙම ප්රදේශය වටා ඇති රාජධානි අතර ආර්ථික ආධිපත්යයේ අවශ්යතා සඳහා සටන් බිමක් බවට පත් වූ අතර එය අවසානයේ දේශපාලන හා හමුදා අරගලවලට හේතු විය. මෙම කලාපයේ අතීතය බටහිර හා නැගෙනහිර අතර වෙළඳ මාර්ගයක් බවට පත් වූ අතර චීන වෙළෙන්දන් විසින් ගෙන එන ලද ක්රිස්තියානි ධර්මය, ඉස්ලාම් සහ විශ්වාසය හෝ ආගම පැතිරීමට ද හේතු විය. පෘතුගීසීන් මුලින්ම 16 වන සියවසේදී මෙම ප්රදේශයට ගොඩ බැස්සේය. ප්රදේශය පාලනය කිරීම සඳහා පෘතුගීසීන්, ස්පාඤ්ඤ සහ ලන්දේසීන් අතර දශක ගණනාවක් පැවති යුද්ධයකින් පසුව, මෙම ප්රදේශය අවසානයේ 17 වන සියවසේදී ලන්දේසීන්ට යටත් විය. දෙවන ලෝක යුද්ධය ආසන්නයේ ජපන් ජාතිකයින් විසින් නෙරපා හැරීමට පෙර ලන්දේසීන් සියවස් තුනක් ප්රදේශය පාලනය කළහ. 1945 දී ජපන් ජාතිකයින් යටත් වීමෙන් පසුව, ලන්දේසීන් කෙටි කලකට ප්රදේශය අත්පත් කර ගත් අතර, අවසානයේ 1949 දී ලන්දේසීන් අලුතින් නිර්මාණය කරන ලද ඉන්දුනීසියානු එක්සත් ජනපදය (RIS) පිළිගත් වට මේස සමුළුවෙන් පසුව පිටත් විය. මේ අනුව, උතුරු සුලවේසි නැගෙනහිර ඉන්දුනීසියානු රාජ්යයේ (NIT) භූමියට ඇතුළත් කරන ලදී. අවසානයේ NIT විසුරුවා හැර පසුව RIS වෙත ඒකාබද්ධ කරන ලදී.
1950 අගෝස්තු 17 වන දින, RIS නිල වශයෙන් විසුරුවා හරින ලද අතර පසුව ඉන්දුනීසියානු ජනරජයේ ඒකීය රාජ්යය ලෙස නැවත පිහිටුවන ලදී. සුලවේසි දූපත කෙටි කාලයක් තනි පළාතක් ලෙස පාලනය කරන ලද අතර පසුව විවිධ පළාත් කිහිපයකට වෙන් කරන ලදී. මේ අනුව, උතුරු සුලවේසි පළාත 1959 අගෝස්තු 14 වන දින නිර්මාණය කරන ලදී. මෙම ප්රදේශයේ බටහිර අර්ධය (එකල ගොරොන්ටාලෝ රීජන්සි සහ අලුතින් නිර්මාණය කරන ලද බෝලෙමෝ රීජන්සි ඇතුළත් විය) 2000 දෙසැම්බර් 5 වන දින උතුරු සුලවේසියෙන් වෙන් කර ගොරොන්ටාලෝ පළාත ලෙස ස්ථාපිත කරන ලදී.