උතුරු මලුකු පළාත, ඉන්දුනීසියාව
උතුරු මලුකු ( ඉන්දුනීසියානු: Maluku Utara ; ) යනු ඉන්දුනීසියාවේ පළාතකි . එය මලුකු දූපත් වල උතුරු කොටස ආවරණය කරයි, උතුරින් පැසිෆික් සාගරයට, නැගෙනහිරින් හල්මහෙරා මුහුදට, බටහිරින් මොලුක්කා මුහුදට සහ දකුණින් සේරම් මුහුදට මායිම් වේ. එය බටහිරින් උතුරු සුලවේසි සහ මධ්යම සුලවේසි සමඟ සමුද්රීය මායිම් බෙදා ගනී; දකුණින් මලුකු (පළාත) ; නැගෙනහිරින් නිරිතදිග පැපුවා ; සහ උතුරින් පලාවු . පළාත් අගනුවර සොෆිෆි වන අතර එය බොහෝ දුරට විශාලතම හල්මහෙරා දූපතේ ටිඩෝර් දූපත් නගරයේ කොටසක් වන අතර විශාලතම නගරය ටර්නේට් දූපත් නගරය වේ. 2010 සංගණනයේදී උතුරු මලුකුහි ජනගහනය 1,038,087 ක් වූ අතර, එය ඉන්දුනීසියාවේ අඩුම ජනගහනයක් සහිත පළාත්වලින් එකක් බවට පත් කළේය, නමුත් 2020 සංගණනය වන විට ජනගහනය 1,282,937 දක්වා ඉහළ ගොස් ඇති අතර, 2024 මැද භාගය වන විට නිල ඇස්තමේන්තුව 1,355,620 ක් විය (පිරිමින් 694,630 ක් සහ කාන්තාවන් 660,990 ක් ඇතුළත්).
උතුරු මලුකු මුලින් නැගෙනහිර ඉන්දුනීසියානු දූපත් සමූහයේ විශාලතම ඉස්ලාමීය සුල්තාන් රාජ්යයන් හතර වන බකන්, ජයිලෝලෝ, ටිඩෝර් සහ ටර්නේට් හි කේන්ද්රස්ථානය වූ අතර ඒවා මොලොකු කියෙ රාහා (මලුකු කඳු හතර) ලෙස හැඳින්වේ. 16 වන සියවස ආරම්භයේදී යුරෝපීයයන් පැමිණි පසු, උතුරු මලුකු පෘතුගීසි, ස්පාඤ්ඤ සහ ලන්දේසීන් අතර වෙළඳාම පාලනය කිරීම සඳහා තරඟකාරී ස්ථානයක් බවට පත්විය. අවසානයේ දී, ලන්දේසීන් ජයග්රහණය කළ අතර, කලාපයේ සියවස් තුනක ලන්දේසි පාලනය ආරම්භ කළහ. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී ජපන් ජාතිකයින් කලාපය ආක්රමණය කළ අතර, ටර්නේට් පැසිෆික් කලාපයේ ජපන් පාලනයේ මධ්යස්ථානය බවට පත්විය. ඉන්දුනීසියානු නිදහසෙන් පසු, කලාපය මලුකු පළාතේ කොටසක් බවට පත්විය.
උතුරු මලුකු පළාත 1999 ඔක්තෝබර් 12 වන දින මලුකු වෙතින් වෙන් කිරීමෙන් නිල වශයෙන් පිහිටුවන ලදී. ටර්නේට් දූපත් නගරය 2010 වන තෙක් එහි තථ්ය අගනුවර ලෙස සේවය කළ අතර, පළාත් රජය හල්මහෙරා ප්රධාන භූමියේ සොෆිෆි වෙත සංක්රමණය විය. උතුරු මලුකු හි කලාපීය ආර්ථිකය බොහෝ දුරට කෘෂිකාර්මික අංශය, ධීවර කර්මාන්තය සහ අනෙකුත් සාගර නිෂ්පාදන මත රඳා පවතී. උතුරු මලුකු හි ආර්ථික ස්පන්දනයට සහාය වන ප්රධාන වෙළඳ භාණ්ඩ අතර කොප්පරා, සාදික්කා, කරාබුනැටි, ධීවර කර්මාන්තය, රන් සහ නිකල් ඇතුළත් වේ. උතුරු මලුකු හි කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන අතර සහල්, ඉරිඟු, බැදපු බතල, බෝංචි, පොල්, අර්තාපල්, සාදික්කා, සාගෝ සහ යුකැලිප්ටස් ඇතුළත් වේ.