විද්‍යුත් තැපෑල

විකිපීඩියා, නිදහස් විශ්වකෝෂය වෙතින්
වෙත පනින්න: සංචලනය, සොයන්න
Thunderbird, විද්‍යුත් තැපෑ‍ලේ සේවාදායකයෙකුගේ අතුරු මුහුණත

E – mail (විද්‍යුත් තැපෑල) – Electronic mail යන්න කෙටි කිරීමක් වන අතර එය E – mail හෝ සරලව mail ලෙස නිතර සංක්ෂිප්තව භාවිතා කරන දත්ත ගබඩා කර යැවිය හැකි ක්‍රමයකි. එනම් විද්‍යුත් සන්නිවේදන පද්ධතිය හරහා පණිවුඩ තැනීමේ, යැවීමේ, ලබා ගැනීමේ හා ගබඩා කරගැනීමේ, මේ ක්‍රමයකි. E – mail යන පදය (නාම පදයක් හෝ ක්‍රියා පදයක් ලෙස) සරල තැපැල් හුවමාරු කෙටුම් පත (SMTP) මත පදනම් වූ අන්තර්ජාල E – mail පද්ධතියට ද X – 400 පද්ධතියට හා සංවිධානයක් තුළ සිටින අයට එකිනෙකා හා E – mail කිරීමට ඉඩ සකසා දෙන අන්තර්ජාල පද්ධති සදහා ද අදාල වේ. අභ්‍යන්තර ජාල, වැඩ කණ්ඩායම් සහයෝගීත්වයට උපකාරී E – mail සේවාව උදෙසා අන්තර් ජාල කෙටුම්පත් හෝ X – 400 කෙටුම්පත් යොදා ගනී. ස්වයං කැමැත්තෙන් යවන පණිවුඩ හෝ “ස්පෑම්” රාශියක් යැවීමට E – mail බහුලව භාවිතා කරන නමුත් අවස්ථා මත රදා පවතිමින් ස්වයංක්‍රීයව මෙම පණිවුඩ සමහරක් හෝ බහුතරයක් ලොප් කිරීම සදහා පෙරහන් ක්‍රමාලේඛයන් ඇත.

ක්‍රියාවෙහි දළ විශ්ලේෂණය[සංස්කරණය]

දකුණු පස දැක්වෙන දළ රූප සටහන මගින් සිදුවීම් වල ප්‍රකෘති අනුපිළිවෙළ පෙන්නයි. මෙහිදී ඇලිස් නව පණිවුඩයක් ලිවීම ආරම්භ කරයි ඇගේ තැපැල් පරිශීලක ඒජන්තවරයා (MUA) භාවිතාකරමින්. ඇය තමන්ගේ  e-mail address ඇතුලු කරයි, ඉන්පසුව "යැවීම" බොත්තම ඔබයි. How e-mail works

  1. The DNS server for the b.org domain, ns.b.org, responds with any MX records listing the mail exchange servers for that domain, in this case mx.b.org, a server run by Bob's ISP.
  2. smtp.a.org sends the message to mx.b.org using SMTP, which delivers it to the mailbox of the user bob.
  3. Bob presses the "get mail" button in his MUA, which picks up the message using the Post Office Protocol (POP3).

That sequence of events applies to the majority of e-mail users. However, there are many alternative possibilities and complications to the e-mail system:

  • Alice or Bob may use a client connected to a corporate e-mail system, such as IBM Lotus Notes or Microsoft Exchange. These systems often have their own internal e-mail format and their clients typically communicate with the e-mail server using a vendor-specific, proprietary protocol. The server sends or receives e-mail via the Internet through the product's Internet mail gateway which also does any necessary reformatting. If Alice and Bob work for the same company, the entire transaction may happen completely within a single corporate e-mail system.
  • Alice may not have a MUA on her computer but instead may connect to a webmail service.
  • Alice's computer may run its own MTA, so avoiding the transfer at step 1.
  • Bob may pick up his e-mail in many ways, for example using the Internet Message Access Protocol, by logging into mx.b.org and reading it directly, or by using a webmail service.
  • Domains usually have several mail exchange servers so that they can continue to accept mail when the main mail exchange server is not available.
  • E-mail messages are not secure if e-mail encryption is not used correctly.

Many MTAs used to accept messages for any recipient on the Internet and do their best to deliver them. Such MTAs are called open mail relays. This was very important in the early days of the Internet when network connections were unreliable. If an MTA couldn't reach the destination, it could at least deliver it to a relay closer to the destination. The relay stood a better chance of delivering the message at a later time. However, this mechanism proved to be exploitable by people sending unsolicited bulk e-mail and as a consequence very few modern MTAs are open mail relays, and many MTAs don't accept messages from open mail relays because such messages are very likely to be spam.

මෙහෙකරුවන් සහ සේවාදායකයන්[සංස්කරණය]

The interface of an e-mail client, Thunderbird.

Messages are exchanged between hosts using the Simple Mail Transfer Protocol with software programs called mail transfer agents. Users can retrieve their messages from servers using standard protocols such as POP or IMAP, or, as is more likely in a large corporate environment, with a proprietary protocol specific to Lotus Notes or Microsoft Exchange Servers. Webmail interfaces allow users to access their mail with any standard web browser, from any computer, rather than relying on an e-mail client.

Mail can be stored on the client, on the server side, or in both places. Standard formats for mailboxes include Maildir and mbox. Several prominent e-mail clients use their own proprietary format and require conversion software to transfer e-mail between them.

Accepting a message obliges an MTA to deliver it, and when a message cannot be delivered, that MTA must send a bounce message back to the sender, indicating the problem.

වැඩිදුර කියවීමට[සංස්කරණය]

  • Cemil Betanov, Introduction to X.400, Artech House, ISBN 0-89006-597-7.
  • Lawrence Hughes, Internet e-mail Protocols, Standards and Implementation, Artech House Publishers, ISBN 0-89006-939-5.
  • Kevin Johnson, Internet Email Protocols: A Developer's Guide, Addison-Wesley Professional, ISBN 0-201-43288-9.
  • Pete Loshin, Essential Email Standards: RFCs and Protocols Made Practical, John Wiley & Sons, ISBN 0-471-34597-0.
  • Sara Radicati, Electronic Mail: An Introduction to the X.400 Message Handling Standards, Mcgraw-Hill, ISBN 0-07-051104-7.
  • John Rhoton, Programmer's Guide to Internet Mail: SMTP, POP, IMAP, and LDAP, Elsevier, ISBN 1-55558-212-5.
  • John Rhoton, X.400 and SMTP: Battle of the E-mail Protocols, Elsevier, ISBN 1-55558-165-X.
  • David Wood, Programming Internet Mail, O'Reilly, ISBN 1-56592-479-7.

බාහිර සබැඳුම්[සංස්කරණය]

"http://si.wikipedia.org/w/index.php?title=විද්‍යුත්_තැපෑල&oldid=248054" වෙතින් සම්ප්‍රවේශනය කෙරිණි